ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
Τελευταία Ενημέρωση: 21:53
 

Εικόνες και όψεις του εναλλακτικού κινηματογράφου

Ο αγαπημένος θεσμός των σινεφίλ επιστρέφει και φέτος

Newsroom K

Το Φεστιβάλ «Εικόνες και Όψεις του Εναλλακτικού Κινηματογράφου», ο αγαπημένος θεσμός των σινεφίλ και όσων αγαπούν τον εναλλακτικό κινηματογράφο, επιστρέφει και φέτος με ένα πλούσιο, ποικιλόμορφο και ως είθισται άκρως εναλλακτικό πρόγραμμα προβολών.

Το Φεστιβάλ είναι μια πρωτοβουλία των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Brave New Culture και θα πραγματοποιηθεί από τις 17 μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου 2020, στον μόνιμο πλέον χώρο φιλοξενίας του στην Λέσχη Βιβλίου "Υφαντουργείο", παρά την Πλατεία Φανερωμένης στο κέντρο της παλιάς Λευκωσίας.

Αποστολή του Φεστιβάλ είναι να παρουσιάζει στο Κυπριακό κοινό μιαν άλλη οπτική και αφηγηματική δομή που έχει επινοήσει η τέχνη του κινηματογράφου, και να φέρει τον θεατή αντιμέτωπο με τις δυνατότητες και τα όρια του κινηματογραφικού μέσου. Το Φεστιβάλ από τον πρώτο χρόνο διεξαγωγής του, πριν από 17 χρόνια έχει ανταποκριθεί με επιτυχία στην απαίτηση του κοινού για μια σύγχρονη εστία που θα καλλιεργήσει την κινηματογραφοφιλία, στην πιο πολυδιάστατη μορφή της.

Το φετινό Φεστιβάλ αποτελείται από επτά προγράμματα / αφιερώματα σε δημιουργούς οι οποίοι πειραματίζονται με νέες μορφές αφήγησης και που συχνά επιχειρούν να καταργήσουν τους φραγμούς που θέτουν τα είδη και οι διαφορετικές κατηγορίες ταινιών. Μέσα από τις διαφορετικές αυτές ενότητες, το πρόγραμμα του Φεστιβάλ δεν εστιάζει μόνο στις διαφορετικές μορφολογικές αναζητήσεις, αλλά επιχειρεί να διερευνήσει τη δυνατότητα της εικόνας να προτείνει ένα άνοιγμα στο άγνωστο, πέρα από τον τετριμμένο κινηματογραφικό εφησυχασμό.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, πέρα από τις προβολές, το Φεστιβάλ αποβλέπει στη δημιουργία ενός φόρουμ συζητήσεων και διαλέξεων, ενώ επιχειρεί να φέρει σε επαφή επαγγελματίες, κριτικούς και θεωρητικούς του κινηματογράφου, εικαστικούς, φιλότεχνους και φίλους του εναλλακτικού σινεμά.

Αποτελείται από τα ακόλουθα προγράμματα:

Σταύρος Τσιώλης: Περιπλανήσεις στην Ελληνική Ενδοχώρα

Ο Σταύρος Τσιώλης απεβίωσε πέρυσι. Εργάτης του κινηματογράφου στα στούντιο της Φίνος Φιλμ, σκηνοθέτης μιας από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες του ελληνικού κινηματογράφου -Κατάχρηση Εξουσίας (1970) -, ο Σταύρος Τσιώλης ακολούθησε τελικά το δικό του μοναχικό δρόμο στο σινεμά. Σταδιακά οδηγήθηκε προς ένα σινεμά ιδιότυπο και ιδιοσυγκρασιακό, εναλλακτικό τόσο ως προς το κυρίαρχο εμπορικό -τηλεοπτικό θέαμα, όσο και ως προς τον κινηματογράφο “ποιότητας”. Το σινεμά του Σταυρού Τσιώλη είναι ένα “φτωχό σινεμά” (cinema povero), ένα σινεμά του δρόμου, που συλλαμβάνει και απεικονίζει συχνά με τόνους κωμικούς και με διάθεση ανάλαφρη μια άλλη “διαφορετική” Ελλάδα. Στο Φεστιβάλ θα παρουσιαστούν οι ταινίες: Μια Tόσο Mακρινή Aπουσία (1985), Παρακαλώ Γυναίκες, μην Κλαίτε (συν-σκηνοθεσία με τον Χρ. Βακαλόπουλο) (1992), Ας Περιμένουν οι Γυναίκες (1998).

Εισαγωγή από τον Δημήτρη Μπάμπα, Κριτικό Κινηματογράφου και Eπιμελητή του Προγράμματος

Πίτερ Γκρίναγουεϊ: Οι Πρώτες Εξομολογήσεις ενός Ορνιθολόγου

Ένας προκλητικός και συνάμα αγαπητός δημιουργός άκρως επηρεασμένος από την Αναγεννησιακή και Μπαρόκ τέχνη και την Φλαμανδική ζωγραφική, ο Πίτερ Γκρίναγουεϊ είναι πλέον ευρέως γνωστός ως ένας σκηνοθέτης που αγαπά να ζωγραφίζει.
Όμως πολύ πιο πριν από τις γνωστές για το ιδιαίτερο ύφος, την κατεύθυνση και την εν γένει κινηματογραφική αισθητική του ταινίες, υπήρξαν οι πρώτες του απόπειρες, μερικές αρκετά ευρηματικές και απίστευτα απολαυστικές πειραματικές ταινίες μικρού μήκους, τις οποίες δημιούργησε ενόσω ακόμη εργαζόταν στο Κρατικό Κεντρικό Γραφείο Πληροφόρησης του Λονδίνου ως σκηνοθέτης και μοντέρ.

Εισαγωγή από την Χριστιάνα Ιωάννου, Δραματουργό και Eπιμελητή του Προγράμματος


Maxence Stamatiadis: Μελαγχολία, Όνειρα και το Μέλλον

Ο Maxence Stamatiadis είναι Γαλλοέλληνας σκηνοθέτης που γεννήθηκε το 1988 στο Παρίσι. Αποφοίτησε από την École Νationale Supérieure des Arts Décoratifs (ENSAD) του Παρισιού το 2012. Ταινίες του έχουν προβληθεί σε διεθνή φεστιβάλ (Locarno 2019, Θεσσαλονίκη 2017, Clermont-Ferrand 2016) και σε ειδικές προβολές (Γαλλική Ταινιοθήκη, Παρίσι 2018).
Αναμιγνύοντας ντοκιμαντέρ, μυθοπλασία και επιστημονική φαντασία, οι ταινίες του ασχολούνται με την απώλεια, είτε αυτές διαδραματίζονται στο παρελθόν είτε στο μέλλον. Από ένα σχεδόν εγκαταλειμμένο ελληνικό νησί (Kymco, 2016) στην ερημιά ενός αυτοκινητόδρομου (Période Killer 2017, Shiver of Love 2019), ή σε έναν ξεχασμένο εικονικό κόσμο (Purina n°1), οι χαρακτήρες του διακατέχονται από ένα παρόμοιο συναίσθημα μελαγχολίας του μέλλοντος και της απώλειας αυτών που δεν έχουν φθάσει ακόμα.

Οι ταινίες θα προβληθούν στην παρουσία του σκηνοθέτη.
Το πρόγραμμα στηρίζεται από το Γαλλικό Ινστιτούτο Κύπρου.

Εισαγωγή από τον Δώρο Δημητρίου, Ιστορικό Κινηματογράφου και Eπιμελητή του Προγράμματος

Σεξ και Πολιτική στο Σινεμά της Υπονόμευσης.: Ο Πρωτοπόρος Ντούσαν Μακαβέγιεφ

Το 2019, ο κόσμος του σινεμά θρήνησε την απώλεια ενός αληθινού ριζοσπάστη του Σέρβου σκηνοθέτη και πατέρα του Γιουγκοσλαβικού "Μαύρου Κύματος" Dušan Makavejev. Στο έργο αυτού του συνεπή επαναστάτη υπάρχει ο αγώνας για τη σεξουαλική και πολιτική απελευθέρωση μέσα στην παράλογη καθημερινή ζωή ενός κομμουνιστικού καθεστώτος. Οι πρώτες τρεις ταινίες του Makavejev, που έγιναν στη Γιουγκοσλαβία στα τέλη της δεκαετίας του 1960, επικρίνουν με τρόπο δριμύ και ανατρεπτικό την κυρίαρχη ιδεολογία, διερευνούν τις διασταυρώσεις της σεξουαλικότητας και της πολιτικής και καταλύουν τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τις ταινίες Man is Not a Bird / Ο Άνθρωπος δεν είναι Πουλί (1965), Love Affair, or the Case of the Missing Switchboard Operator / Έγκλημα Ζηλοτυπίας (1967) και Innocence Unprotected / Απροστάτευτη Αθωότητα(1968).

Εισαγωγή από τον Christopher Zimmerman, Θεωρητικό Τέχνης και Eπιμελητή του Προγράμματος

Μαρίνα Ξενοφώντος: Περί Hλιοφάνειας και Bανδαλισμών

Στην καλλιτεχνική της πρακτική η Μαρίνα Ξενοφώντος εγείρει ερωτήματα για τη σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με ζητήματα της μνήμης και της ιδεολογίας, χρησιμοποιώντας την κινούμενη εικόνα και το ντοκουμενταρίστικο στυλ για να καταγράφει καταστάσεις και χώρους της καθημερινότητας, που χαρακτηρίζονται από τις ιδιαιτερότητες της οριακότητας. Στο Topos or Closer to deja vu than nostalgia (Cyprus, the Island of Love) (2012), η αίσθηση της παγίδευσης σε τετελεσμένα γεγονότα οδηγεί σε μια παρακολούθηση της διάχυσης του φωτός. Στο Sunlight Vandalism (2020) παρουσιάζεται ένα πορτραίτο της Ayshe, μιας πρόσφυγα από το Κουρδιστάν, στο οποίο κύριο λόγο αρθρώνουν οι γραμματικές του σώματος, ενώ στο We Were Supposed to Have Fun, που πήρε μια πρώτη μορφή το 2011 αλλά βρίσκεται συνέχεια σε ‘ανακατασκευή’, στιγμές από τη ζωή της Ξενοφώντος μοντάρονται για να συνθέσουν μια ποιητική συμπτώσεων των οποίων ο τόπος είναι η αρένα της συγκρότησης του εαυτού.

Οι ταινίες θα προβληθούν στην παρουσία της σκηνοθέτιδας.

Εισαγωγή από τον Ευαγόρα Bανέζη, Θεωρητικό Τέχνης και Eπιμελητή του Προγράμματος

Lucrecia Martel: Η Τριλογία της Salta
Κεντρικό πρόσωπο στο σινεμά της Λατινικής Αμερικής, η Aργεντινή δημιουργός Lucrecia Martel, με μόνο τέσσερις μεγάλου μήκους ταινίες, θεωρείται από πολλούς ως μια από τις πιο σημαντικές γυναίκες δημιουργούς στο χώρο του κινηματογράφου σήμερα. Οι τρεις πρώτες ταινίες της, που παρουσιάζονται στο φεστιβάλ, συνιστούν μια τριλογία αφιερωμένη στις γυναίκες και στη γενέθλια πόλη της σκηνοθέτιδος, την Salta. Ο κινηματογραφικός λόγος της Lucrecia Martel, πλάγιος και υπαινικτικός, υποβάλλει τις εικόνες στον θεατή παρά να τις επιβάλλει. Κεντρικά σημεία στο σινεμά της: Οι περίπλοκες σχέσεις εικόνας – ήχου, το ονειρικό και το πραγματικό, ένα κλίμα κοινωνικής και ηθικής παθογένειας, μια κατάσταση εσωτερικής αναταραχής, καταπιεσμένα συναισθήματα και επιθυμίες, συμπτώματα μίας κοινωνικής ασθένειας που βασανίζει τη μεσοαστική τάξη. Θα παρουσιαστούν οι ταινίες: La Ciénaga (2001), La Niña Santa (2004), La Mujer sin Cabeza (2008).

Εισαγωγή από τον Δημήτρη Μπάμπα, Κριτικό Κινηματογράφου και Eπιμελητή του Προγράμματος

 

Το Τρίτο Μάτι: Chick Strand, Gunvor Nelson, Storm de Hirsch

Οι σκηνοθέτιδες Chick Strand, Gunvor Nelson και Strom de Hirsch υπήρξαν πρωτοπόρες του Αμερικανικού αντεργκράουντ κινηματογράφου με τις αρχικές φεμινιστικές τους δουλειές να έχουν επηρεάσει γενιές καλλιτεχνών. Αυτό το τρίπτυχο ερευνά την δουλειά των τριών αυτών σημαντικών σκηνοθέτιδων, των οποίων η συμβολή στο Αμερικανικό αντεργκράουντ σινεμά συχνά μένει στην αφάνεια σε σχέση με άλλες περιπτώσεις του πειραματικού κινηματογράφου.

Εισαγωγή από τους Επιμελητές του Προγράμματος Χριστιάνα Ιωάννου, Δραματουργό & Christopher Zimmerman, Θεωρητικό Τέχνης

 

Πληροφορίες

Πότε / Πού: Λέσχη βιβλίου «Υφαντουργείο», από τις 17-23 Φεβρουαρίου 2020 στις 20:00. Λεύκωνος 67-71 Φανερωμένη, Λευκωσία

Επικοινωνία:Τηλέφωνο 99517910

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Σινεμά: Τελευταία Ενημέρωση

X