ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Το «αδιάφορο σφύριγμα» της Ε.Ε. για το Βαρώσι

Του Παύλου Ξανθούλη

Του Παύλου Ξανθούλη

Δεν πέρασε μία εβδομάδα από τους διθυράμβους για τις «παρεμβάσεις» και τις «υποδείξεις» της Ε.Ε. προς τον Ερντογάν, για την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου. Η παράνομη επίσκεψη Ερντογάν προσγειώνει πλέον εκ του αποτελέσματος όσους επέλεξαν να εθελοτυφλούν, διατυμπανίζοντας την υποτιθέμενη «στήριξη» της Ε.Ε. προς την Κύπρο, η οποία ήταν και δυστυχώς εξακολουθεί να είναι μόνο φραστική και όχι ουσιαστική. Άλλωστε, δεν επρόκειτο παρά μόνο για «τηλεφωνική διπλωματία» της Μέρκελ, της Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν, του Σαρλ Μισέλ και του Μπορέλ, που προειδοποιούσαμε ότι ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία και έγινε προφανώς για λόγους δημόσιας εικόνας. Απέτυχε λοιπόν παταγωδώς, για τον απλούστατο λόγο ότι στερείτο μοχλού πίεσης.

Ήταν άλλωστε τουλάχιστον ευσεβοποθισμός ή αφέλεια (σ.σ. για να το θέσουμε ευγενικά), να θεωρεί κάποιος ότι με ένα-δυο τηλεφωνήματα και χωρίς να τίθεται θέμα κόστους, κυρίως οικονομικού, ο Ερντογάν θα υπαναχωρούσε από τους σχεδιασμούς του στο ζήτημα των Βαρωσίων. Γιατί απλώς του είχε αναφέρει η Μέρκελ, η Ούρσουλα, ο Μισέλ και ο Μπορέλ ότι θα πρέπει να αποφύγει να στείλει «σκληρά μηνύματα», όσο βρισκόταν στην Κύπρο.

Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν έκανε βεβαίως πίσω και υλοποίησε τους σχεδιασμούς του για πιλοτικό άνοιγμα του 3,5% της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, γνωρίζοντας εκ προοιμίου ότι οι όποιες αντιδράσεις, σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα ήταν «ελεγχόμενες». Αυτή ακριβώς η λέξη, των «ελεγχόμενων», υποτυπωδών αντιδράσεων της Ε.Ε., χωρίς να τίθεται ζήτημα ευρωπαϊκών κυρώσεων εις βάρος του και με δεδομένη την ασπίδα προστασίας που ύψωσε η Άγκελα Μέρκελ, καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τη στάση της τουρκικής πλευράς.

Η μόνη αλλαγή που έγινε αφορούσε στο κομμάτι ανακοίνωσης των αποφάσεων, προκειμένου να δημιουργηθούν εντυπώσεις ότι αυτές δρομολογήθηκαν και λήφθηκαν αποκλειστικά από την «ΤΔΒΚ» και ότι απλώς τυγχάνουν στήριξης από την Τουρκία. Πληροφορίες της «Κ» αναφέρουν ότι η τακτική αυτή, αποφασίστηκε κατόπιν «παραινέσεων και «νομικών συμβουλών» που παρασχέθηκαν προς την Άγκυρα... Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν είναι τυχαία η επίκληση εκ μέρους της τουρκικής πλευράς των νομικών παραμέτρων της απόφασης για το πιλοτικό άνοιγμα της περίκλειστης Αμμοχώστου, η παραπομπή στην λεγόμενη επιτροπή αποκατάστασης και αποζημίωσης, που ως γνωστόν λειτουργεί με βούλα του ΕΔΑΔ και κυρίως ο ισχυρισμός ότι η όλη προσπάθεια στοχεύει να ικανοποιήσει πρόσφυγες, παρέχοντας όλες τις θεραπείες, αποκατάστασης, αποζημίωσης και ανταλλαγής. Αυτό λοιπόν το πλαίσιο τακτικής, για το οποίο φέρονται να ήταν ενήμεροι το Βερολίνο και συγκεκριμένοι κύκλοι των Βρυξελλών, άλλαξε το πλάνο του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος δεν πήγε στην Αμμόχωστο και ανέμενε τον Ερσίν Τατάρ να ανακοινώσει τις «αποφάσεις» της «ΤΔΒΚ». Το φύλλο συκής βέβαια που επεχείρησε να παράσχει ο αχυράνθρωπος του ψευδοκράτους στον Τούρκο πρόεδρο για το ζήτημα της Αμμοχώστου, τον αφήνει επί της ουσίας γυμνό, αν αναλογιστούμε ότι ο ίδιος ο ΟΗΕ εξακολουθεί να θεωρεί την Τουρκία ως υπεύθυνη για την περίκλειστη πόλη. Από την αλλαγή τακτικής του Τούρκου προέδρου, «διασώθηκαν» μόνο κάποια από τα πανό που τοποθετήθηκαν κατά την παράνομη επίσκεψη στα κατεχόμενα, τα οποία έφεραν σφραγίδα του κυβερνώντος της Τουρκίας AKP και αναφέρονταν στον Ερντογάν ως «πορθητή της Αμμοχώστου»… δίνοντας την πραγματική εικόνα της κατάστασης.

Μιαν εικόνα, την οποία η Ε.Ε., το φυσικό μας σπίτι, από τον Μάιο του 2004 και την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., επιθυμεί να αγνοεί. Η δήλωση Μπορέλ μετά τα όσα έλαβαν χώρα στην Αμμόχωστο, αποτελεί άλλη μια απόδειξη της τραγικότητας της Ε.Ε., αλλά και όσων πανηγύριζαν για «αιχμηρές» δήθεν υποδείξεις, ενώ ακόμη χειρότερη ήταν η τοποθέτηση Μέρκελ. Όπως είχε προβλέψει η «Κ» την περασμένη Κυριακή, η Ε.Ε. θα οχυρωνόταν πίσω από το Συμβούλιο Ασφαλείας, αναμένοντας τη δική του θέση, πριν τοποθετηθεί. Και αυτό ήταν το ουσιαστικότερο στοιχείο της νερόβραστης (σ.σ. με κάθε επιείκεια) τοποθέτησης του Ισπανού αξιωματούχου της Ε.Ε., ο οποίος δεν τόλμησε να καταδικάσει ευθαρσώς την Τουρκία και να την επικρίνει για την κατάλυση των ψηφισμάτων του Σ.Α. ΟΗΕ και για την επέκταση των συνεπειών της τουρκικής εισβολής, κατά τη 47η επέτειό της. Όπως έλεγαν στη «Κ» έγκυροι κύκλοι «τα χέρια του ήταν δεμένα και δεν μπορούσε να προχωρήσει πιο πέρα από αυτά που ανέφερε… γιατί το Βερολίνο (σ.σ. δηλαδή η Άγκελα Μέρκελ), δεν το επιθυμούσε τη δεδομένη στιγμή». Να τους χαιρόμαστε…

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Παύλου Ξανθούλη

Παύλος Ξανθούλης: Τελευταία Ενημέρωση