Θανάσης Φωτίου
Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική δυσαρέσκεια παύει να λειτουργεί ως υγιές καμπανάκι και μετατρέπεται σε αυτοσκοπό. Όταν η ψήφος δεν εκφράζει προσδοκία, αλλά μόνο άρνηση. Όταν το «αντισυστημικό» αποκτά μεγαλύτερη αξία από την επάρκεια, τη σοβαρότητα και τη στοιχειώδη γνώση του ρόλου που διεκδικείται. Τότε η δημοκρατία δεν απειλείται θεαματικά, φθείρεται αθόρυβα, μέσα από επιλογές που βαφτίζονται τιμωρητικές αλλά καταλήγουν αυτοϋπονομευτικές.
