Ξένια Κουναλάκη
Τι συνέπειες θα έχει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή σε αυτόν στην Ουκρανία; Βοηθάει τη Ρωσία το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον στρέφει αλλού την προσοχή της ή την Ουκρανία, που νιώθει την ασφυκτική πίεση του Ντόναλντ Τραμπ για άμεση συμφωνία πριν τις ενδιάμεσες εκλογές να χαλαρώνει λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν;
Ο Δρ Γιάννις Κλούγκε, ερευνητής στο γερμανικό Ιδρυμα Οικονομίας και Πολιτικής (SWP), πιστεύει ότι η Μόσχα ευνοείται εκ πρώτης όψεως από τον πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ με το Ιράν. «Πρώτον, η σύγκρουση βοηθά τη Ρωσία επειδή η Ευρώπη και οι ΗΠΑ αποσπώνται από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Επιπλέον, η τιμή του πετρελαίου αυξάνεται και τα οπλικά συστήματα, τα οποία είναι ήδη σε έλλειψη και τα οποία χρειάζεται επειγόντως η Ουκρανία, γίνονται σπάνια», λέει στην «Κ».
«Από την άλλη πλευρά, η πίεση στην Ουκρανία να αποδεχτεί μια κακή συμφωνία μειώνεται επίσης, τουλάχιστον προς το παρόν. Τέλος, θα μπορούσε να επιβαρυνθεί η σχέση μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Βλαντιμίρ Πούτιν». Περίπου το ίδιο πιστεύει και ο Μίχαελ Τούμαν, ανταποκριτής της εφημερίδας ΖΕΙΤ στη Μόσχα. Το γεγονός ότι η προσοχή της διεθνούς κοινότητας είναι στραμμένη αλλού «είναι καλή εξέλιξη για τον Πούτιν, ο οποίος μπορεί να συνεχίσει τους βομβαρδισμούς. Αλλά ίσως και για την Ουκρανία, η οποία δεν θα πιεστεί να υπογράψει μια αδύναμη εκεχειρία». Ολα βέβαια θα εξαρτηθούν από τη διάρκεια της σύγκρουσης. «Εάν ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή διαρκέσει περισσότερο, υπάρχει ο κίνδυνος να καταλήξουν οι Patriots και τα υπόλοιπα οπλικά συστήματα, που έχει οπωσδήποτε ανάγκη η Ουκρανία, στο Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου, αντί να πωληθούν στους Ευρωπαίους, οι οποίοι στη συνέχεια θα τα προμηθεύσουν στους Ουκρανούς», επισημαίνει ο Τούμαν.
Αμφότεροι οι αναλυτές θεωρούν ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν, αν και σύμμαχος της Τεχεράνης, τηρεί πολύ προσεκτική στάση στην παρούσα φάση. «Ο Πούτιν διστάζει πολύ επειδή μόνο να χάσει μπορεί αν μιλήσει ανοιχτά. Δεν θέλει να αποξενώσει τον Τραμπ, αλλά θα έπρεπε στην πραγματικότητα να προσφέρει στο Ιράν υποστήριξη-έστω σε επίπεδο ρητορικής. Ταυτόχρονα, είναι απογοητευτικό για τον Πούτιν το γεγονός ότι οι Αμερικανοί δεν αποσύρονται από την περιοχή. Θα προτιμούσε μια απομονωμένη Αμερική», λέει στην «Κ» ο Κλούγκε. Κατά τη γνώμη του Τούμαν ο Πούτιν εμφανίζεται απλός θεατής των τελευταίων εξελίξεων, αφού «αδυνατεί να παίξει έναν ρόλο αντάξιο μιας παγκόσμιας δύναμης». «Οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν το Ιράν, τον καλό σύμμαχο της Ρωσίας και τον σημαντικότερο προμηθευτή τεχνολογίας μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Ο Πούτιν έχει επανειλημμένα διαβεβαιώσει το Ιράν για την αλληλεγγύη του. Αλλά τι σημαίνει η ρωσική αλληλεγγύη σε μια εποχή που ο Πούτιν παρακολουθεί τους Αμερικανούς να απαγάγουν τον Νίκολας Μαδούρο και τους Ισραηλινούς-με την υποστήριξη των ΗΠΑ-να σκοτώνουν τον Ιρανό ηγέτη και τον στενό κύκλο του; Η Ρωσία παίζει αυτή τη στιγμή τον ρόλο μιας περιφερειακής δύναμης, αγωνιζόμενη να επιβιώσει ακόμη και σε δύσκολες συνθήκες, αντί για έναν ρόλο παγκόσμιας δύναμης ικανής να επηρεάσει αποφασιστικά τα γεγονότα οπουδήποτε στον κόσμο».
Πάντως τόσο ο Δρ Κλούγκε του SWP όσο και ο ανταποκριτής της ΖΕΙΤ στη Μόσχα βλέπουν ένα σοβαρό κίνδυνο οι ΗΠΑ να εμπλακούν σε ένα παρατεταμένο πόλεμο, που δύσκολα θα μπορεί να παρουσιαστεί ως επιτυχημένος στα μάτια των Αμερικανών πολιτών, μια δεινή προοπτική για τον Ντόναλντ Τραμπ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. «Το τίμημα για τον Τραμπ, όπως φαίνεται, σίγουρα θα είναι οι υψηλές τιμές του πετρελαίου, κάτι που θα ωφελούσε τον Πούτιν, αλλά θα επιβάρυνε σοβαρά τους Αμερικανούς καταναλωτές και θα μπορούσε να προκαλέσει κατάρρευση της χρηματιστηριακής αγοράς. Αυτό θα ήταν πολύ κακή εξέλιξη για τον Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές», υπογραμμίζει ο Μίχαελ Τούμαν. «Ο Τραμπ παίζει ένα παιχνίδι υψηλού κινδύνου και δεν είναι σαφές εάν αντιλαμβάνεται πλήρως τους κινδύνους. Εάν καταφέρει να ανατρέψει το ιρανικό καθεστώς, θα μείνει στην ιστορία ως ο πρόεδρος των ΗΠΑ που απελευθέρωσε το Ιράν από τους μουλάδες και τις ΗΠΑ από έναν εφιάλτη σχεδόν 50 ετών. Αυτό θα τον βοηθούσε στις εκλογές. Αλλά το καθεστώς έχει ακόμα πολλούς τρόπους να προσκολληθεί στην εξουσία με τους Φρουρούς της Επανάστασης και τις ένοπλες δυνάμεις του. Η ανατροπή του Ιράν με αεροπορικές επιδρομές είναι πολύ δύσκολη, ίσως αδύνατη, εκτός εάν υπάρξει μια εκτεταμένη εξέγερση εντός της χώρας».
