Σχεδόν έναν μήνα μετά την ανάληψη του υπουργείου Αμυνας, ο 35χρονος Μιχαΐλο Φεντόροφ έχει καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη ενός σημαντικού τμήματος των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, ακόμη και αξιωματικών που μέχρι πρόσφατα αντιμετώπιζαν με σκεπτικισμό κάθε πολιτική αλλαγή στην ηγεσία.
Πρόκειται για τον τέταρτο υπουργό Αμυνας της Ουκρανίας από την έναρξη της ρωσικής εισβολής αναλαμβάνει, δε, έπειτα από θητεία στο υπουργείο Ψηφιακού Μετασχηματισμού.
Στρατιωτικοί όλων των βαθμίδων, από χειριστές drones σε μονάδες πρώτης γραμμής έως ανώτερους αξιωματικούς, περιγράφουν στον ουκρανικό Τύπο ένα κλίμα ασυνήθιστα υψηλών προσδοκιών.
«Αν ο Μαγιάρ ήταν η ελπίδα του 2025, τότε ο Φεντόροφ είναι η ελπίδα του 2026», λέει αξιωματικός που μέχρι πρόσφατα εργαζόταν κοντά στην ανώτατη στρατιωτική διοίκηση.
Η αλλαγή στην ηγεσία του υπουργείου αιφνιδίασε πολλούς. Ο Ντένις Σμιχάλ, ο οποίος είχε μετακινηθεί στο υπουργείο Άμυνας μόλις λίγους μήνες νωρίτερα, θεωρείτο ότι προλάβαινε να εδραιωθεί στον ρόλο του.
Ωστόσο, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, η επιδείνωση της κατάστασης στο μέτωπο και η ανάγκη «αναστροφής της πορείας» οδήγησαν τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην επιλογή Φεντόροφ.
Στο εσωτερικό των ενόπλων δυνάμεων, η αντίδραση δεν είναι ομοιογενής. Νεότεροι και πιο «προοδευτικοί» αξιωματικοί στηρίζουν ανοιχτά τον νέο υπουργό, ενώ πιο παραδοσιακοί κύκλοι εκφράζουν επιφυλάξεις.
Ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων Ολεξάντρ Σύρσκι φέρεται να αντιμετωπίζει τον Φεντόροφ με σκεπτικισμό, αν και άλλες πηγές εκτιμούν ότι ο πρόεδρος επιδιώκει ενίσχυση και όχι παραγκωνισμό της στρατιωτικής ηγεσίας.
Ο Φεντόροφ εισήλθε στο υπουργείο με σαφή πρόθεση να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας του.
Δεν περιορίζεται στον ρόλο του διαχειριστή προμηθειών, αλλά θέτει φιλόδοξους στόχους, όπως η δραστική αύξηση των ρωσικών απωλειών μέσω τεχνολογικών λύσεων και η μη βιώσιμη συνέχιση του πολέμου για τη Μόσχα.
Παράλληλα, από τον ίδιο αναμένεται να συμβάλει στην ενίσχυση της αντιαεροπορικής άμυνας απέναντι στα drones τύπου Shahed, να αντιμετωπίσει το αμφιλεγόμενο σύστημα επιστράτευσης και να βελτιώσει τη λειτουργικότητα των στρατιωτικών συμβολαίων.
Σε κατ’ ιδίαν ενημέρωση δημοσιογράφων, ο Φεντόροφ αναγνώρισε «τυφλά σημεία» σε τομείς όπως η επιστράτευση και τα οχυρωματικά έργα, δηλώνοντας ότι χρειάζεται χρόνο και δεδομένα.
Αντιθέτως, στα ζητήματα drones και στρατιωτικής τεχνολογίας εμφανίζεται πλήρως καταρτισμένος, μιλώντας με άνεση για τις «ζώνες θανάτου» στο μέτωπο, τις αδυναμίες της αντιαεροπορικής άμυνας και την ανάγκη για φθηνούς, μαζικούς αναχαιτιστές.
Ιδιαίτερη συζήτηση προκάλεσε η επιλογή συμβούλων εκτός του παραδοσιακού στρατιωτικού μηχανισμού, όπως ο ακτιβιστής Σερχίι Στερνένκο και ο ειδικός στις ραδιοτεχνολογίες Σερχίι Μπεσκρέστνοφ.
Παρά τις αρχικές αντιδράσεις, στρατιωτικές πηγές επισημαίνουν ότι η συνεισφορά τους σε drones και τεχνολογικές λύσεις υπήρξε καθοριστική τα προηγούμενα χρόνια.
Οι προσδοκίες των ενόπλων δυνάμεων από τον νέο υπουργό συνοψίζονται σε τρεις άξονες: σαφή στρατηγική, επιτάχυνση της τεχνολογικής και ψηφιακής μετάβασης και ουσιαστική αντιμετώπιση του ανθρώπινου παράγοντα.
Αξιωματικοί προειδοποιούν ότι, παρά την πρόοδο στα drones, ο πόλεμος δεν μπορεί να διεξαχθεί χωρίς επαρκές και δίκαια αμειβόμενο προσωπικό, ενώ η χώρα πλησιάζει σε οριακό σημείο εξάντλησης ανθρώπινων πόρων.
Η τοποθέτηση νέων προσώπων σε κρίσιμες θέσεις, όπως η ανάθεση της «μικρής αντιαεροπορικής άμυνας» στον Πάβλο Γελιζάροφ, δείχνει ότι ο Φεντόροφ διαθέτει ευρεία πολιτική εντολή να αναδιαμορφώσει τη στρατιωτική ιεραρχία, προωθώντας αποτελεσματικούς διοικητές.
Το αν αυτή η στρατηγική θα αποδώσει παραμένει ανοιχτό. Ο ίδιος καλείται να λάβει δύσκολες και συχνά αντιδημοφιλείς αποφάσεις, συγκρουόμενος με κατεστημένες δομές.
Ακόμη και οι επικριτές του, ωστόσο, αναγνωρίζουν ότι αν καταφέρει να ενισχύσει την αντοχή της Ουκρανίας –έστω και για μία ακόμη ημέρα– η προσπάθεια θα έχει δικαιωθεί.
Πηγή: Ukrainska Pravda
