ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
Τελευταία Ενημέρωση: 17:53
 

Οταν δεν έχει αγώνες, πάμε σινεμά... για σπορ

Θύμα του κορωνοϊού και της συνακόλουθης παγκόσμιας καραντίνας είναι και ο αθλητισμός

Newsroom Κ, Αθήνα

ΤΟΥ ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΧΑΡΜΠΗ

Οπως γνωρίζουμε, ένα από τα πολλά θύματα του κορωνοϊού και της συνακόλουθης παγκόσμιας καραντίνας είναι και ο αθλητισμός. Το ποδοσφαιρικό Euro πρόσφατα αναβλήθηκε για του χρόνου, η μεγάλη πλειονότητα των εθνικών πρωταθλημάτων σε όλα τα σπορ έχει βάλει προσωρινό –ή και μόνιμο για φέτος– λουκέτο και η μόνη διοργάνωση που ακόμα αντιστέκεται, μέχρι νεωτέρας, είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Τόκιο. Φυσικά, με όλη αυτή την έλλειψη δράσης, εμείς οι φανατικοί του αθλητισμού περνάμε μια κάποια... στέρηση.

Σήμερα, λοιπόν, προτείνουμε ταινίες εμπνευσμένες από αληθινές ή φανταστικές ιστορίες γύρω από τα σπορ· άλλες συγκινητικές κι άλλες αστείες, μερικές πιο «σοβαρές» και κάποιες που τις βλέπουμε ως ένοχη απόλαυση, όλες πάντως με κάτι από αυτή την ιδιαίτερη μαγεία και τον ηρωισμό που μας συναρπάζει στους αγώνες.

Ξεκινάμε από τους οσκαρικούς. H Σάντρα Μπούλοκ, μεταξύ μπόλικων Χρυσών Βατόμουρων, κέρδισε και το πολυπόθητο αγαλματίδιο, πρωταγωνιστώντας στο καλογυρισμένο «The Blind Side» του Τζον Λι Χάνκοκ. Εκεί υποδύεται τη Λι Αν, μια γυναίκα, η οποία αποφασίζει να προσθέσει στην κατά τα άλλα συντηρητική οικογένειά της έναν προβληματισμένο Αφροαμερικανό νεαρό, που ωστόσο έχει σπουδαίο ταλέντο στο φούτμπολ. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του Μάικλ Οχέρ, ο οποίος, με τη βοήθεια της καινούργιας του οικογένειας, κατάφερε να διακριθεί κόντρα στις δυσκολίες, και παράλληλα για την πιο συγκινητική, πιθανότατα, ταινία της λίστας.

Εξι υποψηφιότητες για Οσκαρ είχε και το «Moneyball», με τον Μπραντ Πιτ στον ρόλο του γενικού διευθυντή μιας επαγγελματικής ομάδας μπέιζμπολ και τον Τζόνα Χιλ σε εκείνον του ιδιοφυούς συμβούλου του. Αλλο ένα φιλμ βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, τα οποία μάλιστα έφεραν δομικές αλλαγές στα σύγχρονα ομαδικά σπορ γενικώς, με τη δυναμική εισαγωγή των αναλυτικών στατιστικών δεδομένων· τα τελευταία πλέον παίζουν μεγάλο ρόλο τόσο στις αποφάσεις των ομάδων όσο και στην ίδια τη μορφή του παιχνιδιού.

Με τη φορά του ρολογιού, ο Μπραντ Πιτ από το «Moneyball», οι μικροί –αλλά σκληροί– «Ducks», ο Μάικλ Τζόρνταν με διάθεση για «Space Jam», η οσκαρική Σάντρα Μπούλοκ και ο «λοχαγός» κόουτς Κάρτερ.

Οι μεγάλοι προπονητές

Συνέχεια με δύο ιστορίες σπουδαίων προπονητών-παιδαγωγών, οι οποίες διαθέτουν και αρκετή κοινωνική φόρτιση, όσον αφορά τα θέματα των φυλετικών διακρίσεων. Η πρώτη είναι αυτή του Χέρμαν Μπουν (Ντένζελ Ουάσιγκτον), ο οποίος το 1971 αναλαμβάνει να προπονήσει την ομάδα φούτμπολ ενός Λυκείου, από εκείνα που μόλις έχουν καταργήσει τη διάκριση μεταξύ λευκών και μαύρων μαθητών. Το «Remember the Titans», απεικονίζει αυτή τη «δύσκολη» μεταβατική φάση, αλλά και την ευεργετική δράση που μπορεί να έχει ο αθλητισμός και σε κοινωνικό επίπεδο.

Η δεύτερη ιστορία είναι εκείνη του «Κόουτς Κάρτερ», τον οποίο υποδύεται ο Σάμιουελ Τζάκσον και είναι αυτή τη φορά μπασκετική. Ο καινούργιος προπονητής φτάνει σε ένα σχολείο του αφροαμερικανικού γκέτο, όπου τα περισσότερα παιδιά αποφοιτούν κατευθείαν για τη φυλακή, και αποφασίζει να επιβάλει σιδηρά πειθαρχία. Το σύστημά του πιάνει και η ομάδα σύντομα πετάει στο γήπεδο, όμως η πραγματικότητα έξω από αυτό παραμένει άγρια και αβέβαιη.

Οι πολεμιστές

Ξεχωριστή κατηγορία αποτελούν οι ταινίες που έχουν να κάνουν με τα λεγόμενα μαχητικά αθλήματα. Εκεί οι καταστάσεις γίνονται πιο ατομικές και προσφέρονται για περισσότερη (κινηματογραφική) ενδοσκόπηση. Από ταινίες που σήμερα θεωρούνται καλτ, όπως το «Ρόκι» του Σιλβέστερ Σταλόνε, μέχρι τον εξαιρετικό «Μαχητή» του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ (Οσκαρ Β΄ Ανδρικού για τον Κρίστιαν Μπέιλ), μιλάμε για ένα είδος γεμάτο ήρωες και αντιήρωες, με τους οποίους σχεδόν αυτόματα ταυτίζεται κανείς. Ξεχωριστή μνεία στο σχετικά πρόσφατο «Warrior» του Γκάβιν Ο’ Κόνορ, μια συναρπαστική βουτιά στον κόσμο των μεικτών πολεμικών τεχνών (MMA), με τον Τομ Χάρντι να είναι κυριολεκτικά τρομακτικός, στον έναν εκ των δύο κεντρικών ρόλων.

Για τα παιδιά

Κλείνουμε με δύο ταινίες που απευθύνονται κυρίως στις μικρότερες ηλικίες, παρόλο που βλέπονται άνετα και από τους μεγαλύτερους – δεν είναι απαραίτητα οι καλύτερες του είδους, αλλά αποτελούν προσωπικά αγαπημένες. Η πρώτη είναι φυσικά το «Space Jam». O μπασκετικός θεός Μάικλ Τζόρνταν συμμαχεί με τον Μπαγκς Μπάνι και τα υπόλοιπα Looney Tunes, προκειμένου να νικήσουν μια ομάδα εξωγήινων, οι οποίοι έχουν κλέψει το ταλέντο μεγάλων αστεριών του NBA. Η θεότρελη κωμική περιπέτεια μπλέκει το κινούμενο σχέδιο με την πραγματικότητα, προσφέροντας άφθονο γέλιο – πλέον αναμένουμε και σίκουελ με πρωταγωνιστή τον Λεμπρόν Τζέιμς.

Για το τέλος, η σειρά τριών ταινιών των «Mighty Ducks», αφιερωμένη στο χόκεϊ επί πάγου. Οι τρομερές «πάπιες» του κόουτς Μπομπέι (Εμίλιο Εστέβες) παίρνουν το βάπτισμα του πυρός ως πιτσιρίκια του δημοτικού, ανεβαίνουν, δοκιμάζονται, πέφτουν και ετοιμάζονται για την ενηλικίωση, σε ένα σύνολο που έρχεται κατευθείαν από την τρομερά κλισέ και ταυτόχρονα τόσο ένοχα απολαυστική πλευρά των ’90s.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Σινεμά: Τελευταία Ενημέρωση

X