ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Αποχαιρετισμός

Της Ελένης Ξένου

Της Ελένης Ξένου

twitter

Μου μιλούσε συχνά για την παρήχηση των λέξεων. Και για το κόμμα πριν από την αναφορική πρόταση, που αν δεν το έβαζε, ο διευθυντής σύνταξης στην Ελευθερία, του μουτζούρωνε το άρθρο. Μου μιλούσε και για τους καθηγητές του στο γυμνάσιο της Λαπήθου, Ελλαδίτες οι περισσότεροι, που του έμαθαν τη δύναμη των λέξεων. Γιατί ευτυχώς πρόλαβε και έζησε σε κείνη την εποχή. Όπου οι λέξεις διατηρούσαν ακόμα το νόημά τους. Και μέσα τους μάθαινε να αναγνωρίζει αξίες. Έζησε σε εκείνη την εποχή. Όπου ο πόνος είχε αξιοπρέπεια. Και εκείνος το έμαθε νωρίς, από τα πρώτα του ρεπορτάζ. Όταν κάλυπτε τις εκτελέσεις των αγωνιστών. Και βίωνε πώς ο πόνος γίνεται δίστιχο, καθώς άκουγε τον πατέρα του Παλληκαρίδη να απαγγέλνει.

Μου μιλούσε συχνά για τα χρώματα του Διαμαντή. Και για τις «Στιγμές» του Μόντη. Και για τον «Αλήτη» του Τεύκρου Ανθία. Και για τον ήλιο του Δημήτρη Λιπέρτη, που βουττούσε την ώρα που ο άνθρωπος έφευγε από τον κόσμο τούτο τον ψεύτικο και πήγαινε προς τον αληθινό. Έζησε σε εκείνη την εποχή. Την προηγούμενη. Γι’αυτό και διάλεγε λες και ήτανε χρωματιστά κοχύλια την κάθε λέξη του πριν την γράψει. Για να έχουν ρυθμό και αρμονία και χρώματα και μυρωδιές τα γραφόμενά του και να υπενθυμίζουν την άλλη εκδοχή της ζωής, εκείνη που εμπεριέχει το καλό, το ωραίο και το αληθινό. «Είναι η αναζήτηση του καλού, του ωραίου και του αληθινού», έλεγε, «που μεταπλάθει τη σκέψη και τη συνείδηση. Και μας κάνει καλύτερους». Από νωρίς το ψυχανεμίστηκε. Μεγαλώνοντας μέσα στους λεμονανθούς της Λαπήθου, καλημερίζοντας τη θάλασσα από ψηλά και παρακολουθώντας τον Διαμαντή να ζωγραφίζει τον κόσμο μας, πως είναι ταλέντο να ζεις όμορφα και πως οφείλουμε να το καλλιεργήσουμε προκειμένου να πιστέψουμε σε κάτι καλύτερο. Προκειμένου να γίνουμε κάτι καλύτερο. Ευτυχώς πρόλαβε και έζησε σε εκείνη την εποχή. Γι’αυτό και έγραφε χειρόγραφα, με το μελάνι να μυρίζει στο χαρτί και να σχηματίζει καλλίγραφα την έγνοια του να σταθεί αντάξιος ενός ήθους ώστε να διανύσει αυτό το ταξίδι στη ζωή με αξιοπρέπεια. «Στάσου στα πόδια σου» επέμενε να μου επαναλαμβάνει «και μην πέσεις ποτέ στα γόνατά σου αναμένοντας από άλλους οτιδήποτε. Αυτή η εξάρτηση υποδουλώνει και καταστρέφει». Μέσα του το διαισθανόταν πως εκεί όδευε ο τόπος, στα χέρια ανθρώπων υποδουλωμένων σε βολεμένες εξαρτήσεις. Αγάπησε βαθιά τον τόπο γι’αυτό και τον πόνεσαν το ίδιο βαθιά όλοι όσοι τον «πρόδωσαν» ξεχνώντας πως τα πράγματα δεν έχουν μόνο τιμή, αλλά και αξία. Άνθρωπος με πάθος και πάθη και με όλες εκείνες τις ευαισθησίες που δεν συγχωρούν τις «εκπτώσεις» στο καθήκον, που για εκείνον δεν ήταν άλλο παρά η συνεχής πάλη για μια ηθική ανύψωση. «Η αδυναμία γεννά δύναμη, με την πίστη σε κάτι καλύτερο» έλεγε και το επεξηγούσε: «Διότι με τον ψυχισμό που επηρεάζει τον εσωτερικό χημισμό –όπως το αποδεικνύει ο χριστιανισμός– υπάρχει διέξοδος».

Τα τελευταία χρόνια προτιμούσε να τα περνάει στην «άλλη πλευρά». Εκεί όπου γεννήθηκε και διαμορφώθηκε. Έβαζε την πίπα στο στόμα, φορούσε το μπερέ του και νωρίς το πρωί περνούσε το οδόφραγμα για να συναντήσει την αλήθεια και το ήθος των αναμνήσεών του, με την ευχή ότι αυτή η συνάντηση θα τον βοηθούσε να αντέξει το ψέμα και την ανηθικότητα στην οποία βούλιαζε ο δικός μας κόσμος. «Εμείς είναι που γίναμε ψευδοκράτος» έλεγε και μέσα σ’ αυτή τη φράση συμπύκνωνε την ιστορική συνείδηση που ένα ελεύθερο πνεύμα όπως ο ίδιος, με φιλοσοφικές αναζητήσεις και συνειδησιακές συγκρούσεις, αγωνιζόταν να διατηρήσει ανόθευτη.

Αυτός υπήρξε ο Γλαύκος Ξένος. Ένα ελεύθερο πνεύμα. Ένας άνθρωπος με ψυχική ανωτερότητα. Γιατί έζησε σε μια εποχή όπου αυτή ήταν ζητούμενο. Και δυστυχώς έφυγε σε μια άλλη, όπου ελάχιστοι πια γνοιάζονται για την παρήχηση των λέξεων. Και για το νόημά τους.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Της Ελένης Ξένου

Σχόλια αναγνωστών

Επενδύοντας στον φόβο, στον πόνο, στο μίσος

«Ψυχραιμία και έξυπνες κινήσεις αλλά όχι δειλία. Η εποχή του κατευνασμού με την Τουρκία τέλειωσε με ...»
Leon  |  09:39

#PoliticsBlog Πόσο μακριά μπορούμε να πάμε με τον Μακρόν;

«Oυτε στην εποχη Βενιζελου,ηρθε καποια Μεγαλη Δυναμη να πολεμησει για παρτυ μας την Οθωμανικη ...»
Γιωργος Χ  |  22:05

#PoliticsBlog Η πόρτα του φρενοκομείου και η ορθάνοιχτη πόρτα του ΔΗΚΟ

«Η Ελλάδα έχει τα στρατιωτικά μέσα να αντιπαρατεθεί με την Τουρκία. Εμείς; Η μήπως θα στείλουν οι Γάλλοι ...»
Leon  |  11:15

#PoliticsBlog Γιατί τα άλλαξε ο Άντρος για τον γενικό ελεγκτή;

«Όπως ήδη ελέχθη, αυτή η ιστορία είναι και το Βαρερλώ του Άντρου Κυπριανού και του κόμματος του βεβαίως! ...»
ΑΚΑ  |  21:01

Ελένη Ξένου: Τελευταία Ενημέρωση