Ξεσπάθωσαν εναντίον του Προέδρου Χριστοδουλίδη οι μόνιμοι επικριτές του, μετά το διορισμό του τέως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΔΗΣΥ, Νίκου Τορναρίτη, ως ειδικού πολιτικού απεσταλμένου για το Κυπριακό σε χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Οι περισσότεροι από τους μονίμως διαμαρτυρόμενους και επικριτές του είναι στελέχη του ΔΗΣΥ που δεν έχουν ακόμα χωνέψει την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα της χώρας. Οι υπόλοιποι από τους μόνιμους επικριτές του, μια ισχή αλλά θορυβώδης μειοψηφία, είναι αυτοί που επιδιώκουν «λύση να ’ναι και ό,τι να ’ναι», αυτοί που εμπιστεύονται και υμνούν τον Τσαβούσογλου και τον Ερχιουρμαν. Οι πρώτοι στολίζουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με διάφορα επίθετα: προδότης της παράταξης, αποστάτης, άνθρωπος που θέλει να διαλύσει τον ΔΗΣΥ και διάφορα άλλα φαιδρά. Ας μιλήσουμε λοιπόν για προδότες και αποστάτες.
Στις προεδρικές εκλογές του 2003, ο τότε γενικός εισαγγελέας της Δημοκρατίας και ηγετικό στέλεχος του ΔΗΣΥ, Αλέκος Μαρκίδης, κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος εναντίον του ιστορικού ηγέτη της παράταξης και Προέδρου της Δημοκρατίας, Γλαύκου Κληρίδη. Αρκετοί από τους σημερινούς επικριτές του Προέδρου Χριστοδουλίδη στήριξαν και εργάστηκαν για την υποψηφιότητα Μαρκίδη. Ο αείμνηστος Αλέκος Μαρκίδης δεν θεωρήθηκε ποτέ προδότης και αποστάτης. Μάλιστα, μερικά χρόνια μετά, τιμήθηκε από το ΔΗΣΥ. Συνεπώς, προς τι οι σημερινές φωνασκίες των τότε υποστηρικτών του Αλέκου Μαρκίδη; Μήπως είναι επειδή έχασαν την υπουργοποίηση τα παιδιά τους μετά την αποτυχία του Αβέρωφ Νεοφύτου να περάσει στον δεύτερο γύρο; Αποστάτες και προδότες ήταν εκείνοι που εργάστηκαν και ψήφισαν τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ και έδωσαν το μητρώο μελών του ΔΗΣΥ στην Αριστερά.
Στις ευρωεκλογές της 13ης Ιουνίου 2004, ο πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Γιαννάκης Μάτσης, κατήλθε με δικό του συνδυασμό και εξελέγη ευρωβουλευτής. Κανένας δεν τον κατηγόρησε για προδοσία και αποστασία.
Ο Δημήτρης Συλλούρης, μέλος της ιεραρχίας του ΔΗΣΥ, αποχώρησε από το κόμμα και ίδρυσε δικό του, το ΕΥΡΩΚΟ. Αυτό δεν θεωρήθηκε ούτε προδοσία, ούτε αποστασία και το 2011 ο ΔΗΣΥ τον εξέλεξε πρόεδρο της Βουλής. Ο Πρόδρομος Προδρόμου εξελέγη βουλευτής με το ΔΗΣΥ και αποχώρησε από το κόμμα λόγω της στάσης της ηγεσίας του κόμματος στο δημοψήφισμα του 2004. Ίδρυσε το δικό του κόμμα, την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία. Μερικά χρόνια μετά τιμήθηκε για την «αποστασία» και την «προδοσία» αφού διορίστηκε πρώτα κυβερνητικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Αναστασιάδη και αργότερα υπουργός Παιδείας.
Γι’ αυτές τις κραυγαλέες περιπτώσεις, ιδιαίτερα για τις πρώτες δύο, οι σημερινοί επικριτές του Προέδρου Χριστοδουλίδη, που ήταν ενεργά μέλη του ΔΗΣΥ, τήρησαν σιγή ισχύος, ούτε πύρινα άρθρα, ούτε φωνασκίες. Σήμερα, κοιμούνται και ξυπνούν με μοναδική έγνοια πώς να τον κατηγορήσουν, πώς να τον υποτιμήσουν και πώς να τον διαβάλουν.
Αν, όμως, είχαν καθαρή πολιτική σκέψη και όχι φανατισμό και πικκάρισμα, θα έπρεπε να τον ευγνωμονούν, γιατί ανέκοψε την πορεία του ΑΚΕΛ προς την εξουσία. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν είχε καμία πιθανότητα να κερδίσει τις εκλογές. Από το 2013, οπότε και ανέλαβε την ηγεσία του ΔΗΣΥ, μέχρι και το 2023, όλες οι δημοσκοπήσεις τον παρουσίαζαν με πολύ υψηλή αρνητική εικόνα, που κειμενόταν από 68% μέχρι 72%. Παράλληλα, από τις σχεδόν 140.000 ψήφους που πήρε το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του 2011, έχασε σχεδόν 40.000 σε μόλις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2016 και 2021. Με αυτά τα δεδομένα, η αποτυχία του ήταν σίγουρη.
Οφείλει η ηγεσία του ΔΗΣΥ, με ψυχραιμία και καθαρή πολιτική σκέψη, να αντιληφθεί ότι μόνο με τον Νίκο Χριστοδουλίδη έχει προοπτικές η παράταξη. Παρ’ όλο τον ανελέητο πόλεμο που δέχεται, σήμερα το ένα τρίτο των συναγερμικών τον στηρίζουν. Στο κάτω κάτω, ας πει η ηγεσία του ΔΗΣΥ πού διαφωνεί μαζί του: Στον δυτικό προσανατολισμό της χώρας, στην εξωτερική πολιτική, στο Κυπριακό (εδώ διαφωνούν μόνο οι υμνητές του Τσαβούσογλου και του Ερχιουρμαν), στο μεταναστευτικό, στην οικονομία, στο συνταξιοδοτικό, στη φορολογική μεταρρύθμιση, στην εσωτερική διακυβέρνηση, στην κοινωνική πολιτική; Πού διαφωνεί; Ιδού, λοιπόν, πεδίο δόξης λαμπρό.
Ο κ. Κυριάκος Ιακωβίδης είναι πολιτικός επιστήμονας, δημοσιογράφος.
