Τα τραγικά γεγονότα του 1974 αναμφίβολα άλλαξαν ριζικά τα δεδομένα αυτού που διαχρονικά χαρακτηρίζεται ως «κυπριακό πρόβλημα». Στην προσπάθεια να διασφαλιστεί η επιβίωση του Ελληνισμού στην Κύπρο μετά τη βίαιη κατάληψη του 37% του Κυπριακού εδάφους από την Τουρκία, η οποία προσφυγοποίησε περίπου το 1/3 των Ε/κ και άρχισε συστηματικά την «τουρκοποίηση» του καταληφθέντος μέρους, αρχικά ο Πρόεδρος Μακάριος και στη συνέχεια όλοι οι Πρόεδροι που ακολούθησαν έκριναν πως επιβάλλεται να γίνει αποδεκτός ένας ιστορικός, έντιμος συμβιβασμός με τη μορφή μιας ομοσπονδιακής λύσης, η οποία τελικά επί Προεδρίας Βασιλείου πήρε και το επίσημο χρίσμα, με Ψήφισμα του Σ.Α. των Ηνωμένων Εθνών, ως «ΔΔΟ».
Αυτός ο ιστορικός συμβιβασμός που έφτασε κοντά στην υλοποίηση του στο Κραν Μοντανά το 2017, τελικά δεν έγινε πραγματικότητα, κυρίως εξ υπαιτιότητας της Τουρκίας όπως προσωπικά κρίνω, λόγω της άτεγκτης στάσης της στα «εξωτερικά» θέματα, με βάση όσα τεκμηριωμένα λέχθηκαν και γράφηκαν επί αυτού του ζητήματος.
Έκτοτε η τουρκική πλευρά ξεκάθαρα μιλά για λύση δύο κρατών (δε θα είχαν πρόβλημα να αποδεχθούν τη συνονόματη Συνομοσπονδία που επίσης καλά τους βολεύει), όχι πλέον για πραγματική Ομοσπονδία, όχι για μια τέτοια ευρωπαϊκών προδιαγραφών, βιώσιμη και λειτουργική, μιας και η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ε.Ε. και έτσι θα πρέπει να συνεχίσει να είναι και μετά τη λύση!
Ιδού το σταυροδρόμι: Κατά την άποψή μου η προσπάθεια που καταβάλλεται αυτή την περίοδο με την ενεργότερη εμπλοκή του απερχόμενου γ.γ. των Η.Ε. Γκουτέρες, πρέπει να ξεκαθαρίσει οριστικά το όλο σκηνικό: είναι διατεθειμένη η κατέχουσα Τουρκία να συμβιβαστεί με βάση όσα συζητούσαμε μέχρι σήμερα για μια Ομοσπονδιακή λύση ή όχι; Περαιτέρω υποχωρήσεις δεν θεωρώ πως πρέπει να γίνουν γιατί έχουμε ήδη ξεπεράσει τα όρια ασφαλείας! Συμφωνεί ή όχι η τουρκική πλευρά σε μια ενωμένη, ευρωπαϊκή ομοσπονδιακή Κύπρο που θα μπορεί να λειτουργεί σωστά μέσα στην Ε Ε.;
Αν ναι, ας προχωρήσουμε τότε το συντομότερο και να καταλήξουμε επιτέλους σε λύση, η οποία δεν έχω καμιά αμφιβολία πως θα βοηθήσει και την ίδια στις σχέσεις της με την Ευρώπη! Όσοι από τη δική μας πλευρά θεωρητικολογούν για επίτευξη «ιδανικών» και ίσως ιστορικά πιο δίκαιων λύσεων, δεν βοηθούν καθόλου στο να αποφύγουμε περιπέτειες και να μπούμε επιτέλους στη νέα εποχή με λυμένο το κυπριακό πρόβλημα, κάτι που θα ανοίξει καινούργιους δρόμους για την πατρίδα μας. Αυτό είναι για μας τώρα το επιθυμητό (τουλάχιστον για την πλειοψηφία πιστεύω) κι ας ελπίσουμε πως και η άλλη πλευρά θα το αντιληφθεί πως αυτό είναι πραγματικό win - win για όλους! Aν όμως Τουρκία δεν συμφωνεί, τότε είναι πλέον θεωρώ χάσιμο χρόνου και ματαιοπονία Ελλάδα και Κύπρος να συνεχίσουν να συμπεριφέρονται έναντί της όπως μέχρι σήμερα! Η Τουρκία πρέπει πλέον σε κάθε βήμα της να βρίσκει εμπόδια από τις δύο χώρες μέλη της Ε.Ε. που ασφαλώς μπορούν να εξασφαλίσουν σε αυτό και συμμάχους. Χωρίς ενδοιασμούς και με αυτοπεποίθηση έτσι πρέπει πλέον να ενεργήσουν! να μας βρίσκουν απροκάλυπτα παντού μπροστά τους!
Η Ελλάδα, η οποία πολύ ορθά με συμφωνίες και εσωτερικά μέτρα θωρακίζεται καλύτερα αμυντικά, πρέπει να πάρει στα σοβαρά και τον ρόλο της ως εγγυήτρια δύναμη για την Κ.Δ.! Έχει νομικές υποχρεώσεις, πέραν των εθνικών, και πρέπει πλέον να τις αναλάβει με επιμέλεια και σοβαρότητα. Πρέπει να δημιουργήσει στην Κύπρο, με τη συνεργασία και οικονομική συνδρομή της Κ Δ., ένα «στρατιωτικό ισοδύναμο», με πιο αισθητή στρατιωτικά την παρουσία και την έγνοια της για τη χώρα της οποίας την ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα με την υπογραφή της εγγυήθηκε!
Η παραμονή ορισμένων F16V στην Πάφο εδώ και λίγους μήνες είναι ένα δείγμα προς την ορθή κατεύθυνση. Πρέπει η βάση αυτή να ενισχυθεί περαιτέρω με ευρύτερη παρουσία της Π.Α. Επίσης χρειάζεται ισχυρή, μόνιμη ναυτική παρουσία, όπως και ενίσχυση των ελλαδικών δυνάμεων ξηράς. Τότε πλέον μπορεί να διαμηνυθεί με τα κατάλληλα κανάλια στην Τουρκία: όλες αυτές οι ελλαδικές δυνάμεις στην Κύπρο είναι έτοιμες να αποχωρήσουν αμέσως και ταυτόχρονα με την αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων από την Κύπρο! Αυτό και μόνον θα απασχολήσει θεωρώ σοβαρά την Τουρκία, η αποχώρηση στρατιωτικών δυνάμεων από το μαλακό της υπογάστριο. Τα άλλα, εκκλήσεις, ψηφίσματα, κ.λπ. τα γράφει δυστυχώς στα παλιά της τα παπούτσια. Αυτή ξέρουμε ιστορικά πως είναι η νοοτροπία τους! Χωρίς ισχύ δεν σου λεν ούτε καλημέρα! Ας προβληματιστούν πλέον σοβαρά οι ηγεσίες Ελλάδος και Κύπρου προτού ένα είναι τελείως αργά! Δεν χωρούν πλέον γενικότητες, ωραιοποιημένες δηλώσεις και ενέργειες απλώς για το θεαθήναι!
*Ο δρ Πέτρος Καρεκλάς είναι πολιτικός αναλυτής, τέως δήμαρχος Κυθρέας και πρώην γ.δ. διαφόρων υπουργείων.
