Δεν θέλω να ζω αυτό που μπορώ. Θέλω να ζω αυτό που ονειρεύομαι. Εναν κόσμο όπου θα συνυπάρχουμε και θα σεβόμαστε ο ένας τον άλλο. Κι αυτός ο κόσμος δεν υπάρχει στις Σέρρες». Ο διάλογος ανάμεσα στον Οδυσσέα και στη μητέρα του στον σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης, λίγο πριν η αμαξοστοιχία αναχωρήσει για την Αθήνα, σηματοδοτεί τη ρήξη με το παρελθόν και τη φυγή για μια νέα αρχή, μακριά από την κλειστή, συντηρητική κοινωνία της πόλης του. Μόνο που για να φτιάξει τελικά τον κόσμο που ονειρεύεται, επιστρέφει στον γενέθλιο τόπο....
