Πήρα πρόσφατα τον λογαριασμό για την αποκομιδή σκυβάλων για το κενό διαμέρισμα στη Λευκωσία, το οποίο ανήκει σε συγγενικό μου πρόσωπο που ζει μόνιμα στο εξωτερικό. Η χρέωση είναι 185 ευρώ. Μέχρι πρόσφατα ο Δήμος Λευκωσίας ακύρωνε τη χρέωση, όταν αποδεικνυόταν ότι το διαμέρισμα είναι κενό. Από πέρυσι, όμως, «με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου», επιβάλλεται χρέωση και με την υποβολή ένστασης παραχωρείται έκπτωση, η οποία για το 2026 είναι στο 35%.
Επικοινώνησα με τον Δήμο Λευκωσίας διαμαρτυρόμενος για την επιβολή της εν λόγω φορολογίας σε κενό διαμέρισμα. Η απάντηση που πήρα ήταν ότι «είναι απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου» και ότι ο Δήμος θέλει να ενθαρρύνει τους ιδιοκτήτες να ενοικιάζουν τα διαμερίσματά τους, αφού υπάρχουν αρκετά τα οποία είναι κενά.
Το τι κάνει ο κάθε ιδιοκτήτης οικίας ή διαμερίσματος είναι δική του υπόθεση και δεν αφορά τον Δήμο. Μπορεί να μην επιθυμεί να ενοικιάσει το υποστατικό του, γιατί θα το χρειαστεί σε 2-3 χρόνια και δεν θέλει να μπλέξει με κάποιο που δεν θα φεύγει, όταν λήξει το συμβόλαιο. Μπορεί να μη βρίσκει να το ενοικιάσει για μικρό χρονικό διάστημα, ή μπορεί να έχει άσχημη εμπειρία με ενοικιαστές, όπως είχαμε στη δική μας περίπτωση στο παρελθόν.
Όσον αφορά την απάντηση «είναι απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου», τη θεωρώ απαράδεκτη και παράλογη. Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να χρεώνει για μια υπηρεσία που προσφέρει, ασχέτως αν τη χρησιμοποιεί ο δημότης ή όχι, ο οποίος είναι έρμαιο στις ορέξεις της δημοτικής αρχής και δεν έχει καμιά επιλογή. Με απλά λόγια, ο Δήμος, εκμεταλλευόμενος τη θέση ισχύος στην οποία βρίσκεται, βάζει το χέρι του στην τσέπη του δημότη, ο οποίος δεν έχει επιλογές και ουσιαστικά τον κλέβει. Γιατί, περί καθαρής κλοπής πρόκειται. Όταν χρεώνετε ένα δημότη για κάτι που δεν χρησιμοποιεί και το αποδεικνύει με στοιχεία, δεν νομιμοποιείστε, κυρίες και κύριοι του Δημοτικού Συμβουλίου να τον χρεώνετε: τον κλέβετε.
Με την ίδια λογική, αύριο οι δημοτικοί σύμβουλοι μπορεί να αποφασίσουν να επιβάλουν φορολογία και για το Δημοτικό Κολυμβητήριο. Ο Δήμος προσφέρει και αυτή την υπηρεσία, όπως και την αποκομιδή σκυβάλων, έστω και αν οι δημότες δεν τη χρησιμοποιούν. Μπορεί να επιβάλουν φορολογία και για το Δημοτικό Θέατρο, ή και τη Δημοτική Βιβλιοθήκη, ίσως και για τον Δημοτικό Κήπο. Ποιος τους εμποδίζει; Ελπίζω να μην τους βάζω ιδέες. Υποθέτω ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και με άλλους Δήμους.
Υποτίθεται ότι με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης θα προσφέρονταν καλύτερες υπηρεσίες στους δημότες, θα συνενώνονταν υπηρεσίες, θα εξοικονομούνταν χρήματα και θα έπαιρναν οικονομική ανάσα οι δημότες. Αντί αυτού, οι φωστήρες των κομμάτων, για να ικανοποιήσουν και να βολέψουν τους δικούς τους, αποφάσισαν να δημιουργήσουν 20 Δήμους, αντί 6 που ήταν η πρόταση των ειδικών, να έχουμε 93 αντιδημάρχους, οι πλείστοι χωρίς καθήκοντα και κάποιες εκατοντάδες δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι πρέπει να πληρώνονται. Σε αυτόν το τομέα η μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπως και σε άλλους τομείς που αφορούν τα συμπλέγματα κοινοτήτων, έχει αποτύχει σε μεγάλο βαθμό. Επιβάλλεται να γίνουν ριζικές αλλαγές, μακριά από βόλεμα κομματικών υποτακτικών.
* Πολιτικός Επιστήμονας / Δημοσιογράφος
