Του ΘΟΔΩΡΗ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Μετά τις πρόσφατες αμερικανικές εκλογές, μια από τις κατηγορίες απόψεων που βγήκαν στη φόρα είχαν για θέμα το μέλλον. Τώρα που ο Τραμπ ξεπουπουλιάστηκε, ποιος θα είναι ο επόμενος που θα αναδυθεί, σαν κόκκινη πεταλουδίτσα από το MAGA κουκούλι της; Κι από την απέναντι πλευρά: ποιος ή ποια (μάλλον ποιος) από τους θριαμβευτές θα κατέβει το 2028 για να διεκδικήσει το άλλο τρόπαιο, το μεγάλο; Σε αυτή την κουβέντα έχω μια μικρή ένσταση.
Με το που ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα και άνοιξε η συζήτηση για τη διάδοχη του Τραμπ κατάσταση, αμέσως ήρθαν στο προσκήνιο δύο ονόματα: των δύο ανθρώπων που μοιάζουν πιο πολύ, λόγω ιδιότητας και λόγω κοψιάς, με τους πολιτικούς που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε να διεκδικούν τέτοιες θέσεις. Ποιος θα είναι μετά τον Τραμπ; Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, ασφαλώς, ή ίσως ο ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο. Αντε, σε κάποιες περιπτώσεις, πετάχτηκε και τ’ όνομα του Ρον Ντε Σάντις. Αλλά μέχρις εκεί. Ποιοι θα ακολουθήσουν μετά από έναν μοναδικό, πρωτοφανή, ουρανοκατέβατο υποψήφιο, που ήρθε εκτός πολιτικού συστήματος, με χαρακτηριστικά που όχι μόνο δεν είχε κανένας σοβαρός υποψήφιος μεγάλου κόμματος στις ΗΠΑ ποτέ, αλλά που αξιολογήθηκαν από τον λαό ως προτιμότερα από τα παραδοσιακά, σύμφωνα με τους ειδικούς; Ενας παραδοσιακός υποψήφιος. Ετσι λένε.
Πιστεύετε, όμως, στ’ αλήθεια ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα/κίνημα/σέχτα θα αντικαταστήσει τόσο πρόθυμα τον πρώην παρουσιαστή ριάλιτι με έναν παραδοσιακό χαρτογιακά; Τον πιο αυθεντικό (αυθεντικά χυδαίο, αλλά αυθεντικό) πολιτικό περφόρμερ στην Ιστορία με ένα τίποτα με κοστούμι, ένα κατασκεύασμα του Πίτερ Τιλ που υποδύεται τον statesman; Ή με τον Μάρκο Ρούμπιο;
Πιστεύω ότι στη συζήτηση για το τι θα γίνει παρακάτω πρέπει να αφήνουμε λίγο τη φαντασία μας να δουλέψει. Ο κόσμος δεν ψάχνει πια πρόσωπα που βγαίνουν από κομματικούς μηχανισμούς και παραδοσιακές διαδικασίες. Ο δημόσιος διάλογος διεξάγεται αλλού, μακριά από τις αίθουσες όπου γεροντοκρατίες αναθέτουν χρίσματα. Τα πρότυπα είναι άλλα, η προβολή κερδίζεται αλλού. Εχει, στ’ αλήθεια, ο βαρετός, κακός ομιλητής και καθόλου χαρισματικός Ρούμπιο περισσότερες πιθανότητες να πάρει μαζί του τους MAGA από τον τηλεπαρουσιαστή Τάκερ Κάρλσον, ας πούμε; Το ενδεχόμενο τηλεπερσόνες να κατέβουν στην πολιτική και να διεκδικήσουν ψήφο, εξουσία και ακόμη ισχυρότερη φωνή είναι πιο ανοιχτό από ποτέ, δεδομένου ότι τέτοιοι άνθρωποι συγκεντρώνουν το πολυτιμότερο νόμισμα στην πολιτική, όπως αυτή διεξάγεται στην εποχή μας: δημοσιότητα. Κι εκτός από αυτόν, υπάρχει και μια άλλη κατηγορία που πάντα έπαιζε ρόλο, αλλά που, στην εποχή μας, σε όλο και περισσότερες χώρες, αποφασίζουν να βγουν από το παρασκήνιο και να κατέβουν οι ίδιοι, μπροστά: οι ολιγάρχες. Ο Ελον Μασκ έδωσε 200 εκατ. και απέτυχε να εκλέξει αυτούς που ήθελε στο Τέξας. Ποιος λέει ότι δεν μπορεί να του μπει η ιδέα να κατέβει να κάνει ο ίδιος, μόνος του τη δουλειά;
Στην απέναντι πλευρά η κουβέντα διεξήχθη επίσης ρηχά και επιφανειακά, αλλά εκεί το πρόβλημα ήταν αλλιώτικο. Η συζήτηση επικεντρώθηκε σε αυτούς που πήγαν καλά σε αυτόν τον θριαμβευτικό εκλογικό κύκλο, που τους έχουμε πρόσφατους και τους ακούσαμε να μιλάνε μόλις: τον Τζον Οσοφ, τον Τζέιμς Ταλαρίκο. Αλλά αυτή τη στιγμή το κόμμα έχει περισσότερους «γερούς» υποψηφίους από ό,τι η Marvel έχει υπερήρωες: από τον Μαρκ Κέλι της Αριζόνας (που ήταν αστροναύτης) μέχρι τον Τζέι Μπι Πρίτσκερ, κι από τον Τζος Σαπίρο και τον Πιτ Μπούτιτζετζ μέχρι την αναπάντεχα ανθεκτική ηγέτιδα της «αριστερής» πτέρυγας Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ. Η βιασύνη για να αποδοθεί προβάδισμα είναι ανούσια, δεδομένου ότι και εδώ χωράνε εκπλήξεις εκτός πολιτικού σκηνικού.
Κανείς δεν ξέρει ποιος ή ποια (μάλλον ποιος) θα είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ. Το σίγουρο όμως είναι ότι το 2028 η προεκλογική εκστρατεία θα εκτυλίσσεται σχεδόν αποκλειστικά σε Μέσα που ανήκουν σε ολιγάρχες και λειτουργούν με τους δικούς τους όρους, ότι ο αγώνας, πριν φτάσει καν στη διεκδίκηση της ψήφου, θα διεξαχθεί πρώτα στη διεκδίκηση της προσοχής, ότι ολοένα και περισσότερος κόσμος θα ρωτάει «τι να ψηφίσω» τα chatbots (και θα τα υπακούει κιόλας) και ότι στην όλη διαδικασία χωράνε πολλές, πολλές εκπλήξεις.
