Ελένη Ξένου
Βρισκόμουν στο εξωτερικό όταν ξέσπασε ο πόλεμος. Κάπου σε ένα άσραμ στην Ινδία μέσα στη φύση, σε μια ησυχία σχεδόν αρχέγονη που έμοιαζε με υπόμνηση πως η ειρήνη είναι η πρώτη γλώσσα του ανθρώπου και ο πόλεμος μια μεταγενέστερη παρανοϊκή εκτροπή. Η σύνδεση με το διαδίκτυο ήταν σε ένα μόνο σημείο, στον χώρο όπου συναντιόμασταν όλοι για φαγητό, η επαφή μου άρα με τις ειδήσεις και τα σόσιαλ τις προηγούμενες μέρες ήταν περιορισμένη, σχεδόν ανύπαρκτη, μετά ωστόσο το ξέσπασμα του πολέμου αναγκαστικά έγινε συνεχής, ώστε να παρακολουθώ τις εξελίξεις της χαοτικής αυτής συνθήκης.
