Μιχάλης Σοφοκλέους
Πολλοί παραλληλίζουν το βίντεο των τελευταίων ημερών με εκείνο του Al Jazeera, που συντάραξε το κυπριακό πολιτικό σύστημα με έντονες, εμφανείς και διαρκείς ακόμη τις συνέπειές του. Πράγματι, υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία, κυριότερο η διάχυτη εντύπωση διαφθοράς και διαπλοκής που και τα δύο προκαλούν. Υπάρχουν όμως και δύο εξαιρετικά σημαντικές διαφορές.
Η πρώτη είναι η προέλευση του οπτικοακουστικού υλικού. Ενώ στην περίπτωση του Al Jazeera είχαμε μια δημοσιογραφική έρευνα από πασίγνωστο μέσο μαζικής ενημέρωσης παγκόσμιας εμβέλειας, με επώνυμους ερευνητές, σήμερα έχουμε έναν αγνώστου ταυτότητας λογαριασμό στο «X» που διένειμε το υλικό αυτό μέσω της πλατφόρμας. Κάτι που ενισχύει τη θεωρία στην οποία επενδύει η κυβέρνηση, ότι δηλαδή πρόκειται για επίθεση κατά της Κύπρου.
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη διαφορά πολύ πιο σημαντική και απείρως πιο προβληματική. Διότι, αν στην περίπτωση Al Jazeera είχαμε πρωταγωνιστές ένα βουλευτή της αντιπολίτευσης και τον τότε πρόεδρο της Βουλής (που ανήκε σε άλλο κόμμα από το κυβερνών), σήμερα πρωταγωνιστής είναι, μέσω του διευθυντή του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας, η ίδια η κυβέρνηση και –προπαντός– ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η σύζυγός του.
Υπηρέτησα τη θέση αυτή και γνωρίζω όσο λίγοι την τεράστια ευθύνη που εμπεριέχει. Είσαι το ένα από τα δύο μέλη της κυβέρνησης (το άλλο είναι ο υφυπουργός παρά τω Προέδρω) που δεν μπορείς ποτέ να μιλήσεις εξ ονόματός σου. Είσαι εκεί ως αντ’ αυτού του Προέδρου. Σε χωρίζει από αυτόν μία μεσοτοιχία. Ό,τι πεις, ό,τι γράψεις, ό,τι οδηγία δώσεις, ό,τι συντονισμό πραγματοποιήσεις, με όποιον και αν συναντηθείς, όπου και αν εμφανιστείς εκπροσωπώντας την κυβέρνηση, δεν είσαι ένας υπουργός που έχει το χαρτοφυλάκιό του και ασκεί μέσα από αυτό την κυβερνητική πολιτική. Είσαι εκείνος που μιλάς και ενεργείς εκ μέρους του ιδίου και μόνον.
Το γεγονός λοιπόν ότι ο διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας και μάνατζερ της προεκλογικής του εκστρατείας για το 2023 (και το 2028 αντιλαμβάνομαι) προτρέπει φερόμενους ως ξένους επενδυτές να συνεισφέρουν, είτε στην προεκλογική εκστρατεία του κ. Χριστοδουλίδη είτε στην προεκλογική «φιλανθρωπία» της συζύγου του, μεγάλα ποσά με αδιαφανή τρόπο, φέρνοντας μάλιστα ως παράδειγμα εισφορά της τάξης του μισού εκατομμυρίου, στα αφτιά ενός επενδυτή ένα πράγμα και μόνο σημαίνει: «για να κάνω δουλειά στην Κύπρο εγώ πρέπει να τα δώσω πολύ χοντρά στον Πρόεδρο. Διότι αυτός μου το ζήτησε, μέσω του (αντ’ αυτού) διευθυντή του». Στο βίντεο μπορεί να είδαμε και να ακούσαμε τον κ. Χαραλάμπους, αυτός όμως που, επί της ουσίας, «μιλούσε» στην τηλεδιάσκεψη, ήταν ο ίδιος ο Νίκος Χριστοδουλίδης.
Έχω ήδη πει –και το εννοώ– ότι δεν αποκλείω καθόλου την πιθανότητα αυτό το βίντεο να είναι επιχείρηση υπονόμευσης ή και εκβιασμού από ξένα κέντρα και όλοι καταλαβαίνουμε ποια εννοούμε. Είναι ένα πολύ σοβαρό ενδεχόμενο με βάση όσα γνωρίζουμε σήμερα. Αυτή, όμως, είναι μόνο η μία πλευρά του νομίσματος. Διότι, από την άλλη, είναι το ίδιο το περιεχόμενο του βίντεο και όσα διαμείβονται σε αυτό, τα οποία κανείς από τους τρεις συμμετέχοντες δεν αμφισβητεί ότι έχουν λεχθεί. Εκείνο που αμφισβητούν είναι το συγκείμενο κάτω από το οποίο τα έχουν πει. Δεν έχουμε ακούσει όμως το πώς εκείνοι αντιλαμβάνονταν τις αναφορές σε προεκλογική εκστρατεία, μετρητά σε κρυφά, αδιαφανή ταμεία και τη σύνδεση εισφορών στον Πρόεδρο με επενδύσεις στην Κύπρο αλλά και κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποιο ήταν τελικά το συγκείμενο που τους οδήγησε σε αυτές τις κουβέντες;
Πολλοί υποστηρικτές του Νίκου Χριστοδουλίδη μιλούν για προσπάθεια υπονόμευσης της διεθνούς θέσης της Κύπρου ή/και για απόπειρα εκβιασμού του ιδίου. Αυτή ήταν και η θέση της κυβέρνησης, μέσω των εκπροσώπων της. Εάν υποθέσουμε ότι έχουν δίκιο, αυτό σημαίνει ότι ο κ. Χριστοδουλίδης και το στενό περιβάλλον του έδωσαν σε ξένους τη δυνατότητα να πλήξουν την Κύπρο. Τους εφοδίασαν με πληθώρα πυρομαχικών για να επιτεθούν στη χώρα μας. Δεν μπήκαν καν στον κόπο να ελέγξουν ποιοι είναι αυτοί με τους οποίους κάνουν τέτοιες, απαράδεκτες και ανήθικες κουβέντες. Ο λογαριασμός στο «X» μπορεί να είναι ψεύτικος, οι άνθρωποι όμως που έπιασαν σαν το ποντίκι στη φάκα το Προεδρικό και τον περίγυρό του, ήταν πέρα για πέρα αληθινοί.
Εάν, μάλιστα, ο κ. Χριστοδουλίδης σήμερα τελεί υπό εκβιασμό, τότε μόνο δύο επιλογές έχει: είτε να βγει και να πει την πλήρη αλήθεια στον λαό για να μην μπορεί κανείς «ξένος δάκτυλος» να τον εκβιάσει με αυτήν, είτε άμεσα να παραιτηθεί. Γιατί, αν πρόεδρος χώρας μπορεί να εκβιαστεί, επειδή κάποιοι τον «κρατούν στο χέρι», το να παραμένει στη θέση του αποτελεί πράξη κατά της εθνικής ασφάλειας της χώρας.
Η μέχρι τώρα στάση του Προέδρου και της κυβέρνησης υποδηλώνει ενοχή. Η προσπάθεια να σκεπαστεί το θέμα της διαφθοράς κάτω από το πέπλο της πατριδοκαπηλίας είναι το φθηνότερο κόλπο στο βιβλίο της επικοινωνίας. Θα έπρεπε κάτι να είχε μάθει ο Πρόεδρος από το 2020 και το Al Jazeera, όπου και τότε συμμετείχε σε αντίστοιχη απόπειρα. Ακόμη χειρότερη όμως και αισχρή, ήταν η πράξη του Προέδρου να προκαλέσει όποιον έχει στοιχεία να τα καταθέσει. Ποιος τρίτος θα έχει στοιχεία δηλαδή; Στοιχείο είναι οι διάλογοι που έκαναν εκ μέρους του οι συνεργάτες του, τους οποίους παραδέχονται. Μονταρισμένα ή αμοντάριστα, αυτά τα πράγματα τα έχουν πει. Καμία κοπτοραπτική δεν μπορεί να αλλοιώσει σε τόσο βαθμό το περιεχόμενό τους.
Το ζήτημα που έχει προκύψει, αφορά την πατρίδα μας σε όλες τις εκφάνσεις της. Αφορά τη θέση της χώρας μας, την αξιοπιστία της, την οικονομία και τις προοπτικές της, την κοινωνική ειρήνη. Αφορά τους θεσμούς και την εθνική μας ασφάλεια. Αφορά τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και κανέναν άλλο, ο οποίος, αν δεν χειριστεί το θέμα ως ηγέτης που αγαπά τον τόπο πάνω από τον εαυτό του, πολύ φοβάμαι θα ρίξει την Κύπρο στα τάρταρα.
