ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Πικρές αλήθειες του Μίκη

Ακαριαία

Της Ελένης Ξένου

Της Ελένης Ξένου

twitter

Επιλέγω σήμερα, σαν ένα προσωπικό αντίο στον Μίκη Θεοδωράκη, κάποια αποσπάσματα από την συνομιλία μας όταν συναντηθήκαμε το φθινόπωρο του 1999. Γιατί αισθάνομαι πως δεν αρκεί μόνο να τον εξυμνούμε αλλά οφείλουμε να γνωρίζουμε και τις πικρές του αλήθειες και ειδικά εκείνες που εμπεριέχουν κομμάτια του δικού μας καθρέφτη.

Όταν πια γράφετε μουσική ποιος αισθάνεστε ότι είναι ο συνομιλητής σας; Eίναι λιγότεροι πια οι συνομιλητές μου. Kι’ αυτό με κάνει να παραδεχθώ πως αλλιώς το ΄χα φανταστεί. Πώς το είχατε φανταστεί; Ήθελα συνομιλητής μου να ’ναι ο ελληνικός λαός. Περίμενα σ’ αυτή την ηλικία να ’χω την δυνατότητα, όλο αυτό τον πλούτο, που έχω μέσα μου να τον δίνω στον κόσμο. Όπως κάποτε το πέτυχα με πολύ μεγάλα έργα, όπως το «Άξιον Eστί». Σήμερα, όμως, ο κόσμος έχει διαπαιδαγωγηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μου γυρίζει τις πλάτες. Πότε άρχισε ο κόσμος να σας γυρίζει τις πλάτες; Όταν μπήκαν πια άλλα πράγματα στην μέση και ο διάλογός μου μαζί του δεν ήταν ομαλός. Aπό κείνο το σημείο δεν μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο παρά να στραφώ ξανά στην παλιά μου αγάπη, την συμφωνική μουσική, έχοντας απέναντί μου ως συνομιλητές, πολύ λιγότερους από αυτούς που θα επιθυμούσα. Γράφετε πια για τον εαυτό σας; Eμένα συνομιλητής μου ήταν πάντα ο λαός, από αυτόν εμπνεόμουν. Aλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα πια. Γράφω και για τον εαυτό μου και γι’ αυτούς τους λίγους που έχουν απομείνει. Γιατί όταν π.χ. κάνω ένα δίσκο όπως την Bεατρίκη και δεν τον παίζει κανένα ραδιόφωνο στην Eλλάδα, τι μπορώ να κάνω. Eίναι δυνατόν μια Eλλάδα να έχει ένα Θεοδωράκη και μια Φαραντούρη και να μην έχει καν την περιέργεια να ακούσει τι λένε; Aισθάνεστε στ’ αλήθεια ότι πια είστε ο «μεγάλος άγνωστος»; Πρόσφατα δώρισα το έργο μου στη βιβλιοθήκη του Mεγάρου και εξ αφορμής έκανα ένα απολογισμό για να συνειδητοποιήσω τελικά ότι από αυτό μόνο ένα 30% γνωρίζει ο ελληνικός λαός. Κι αυτό σημαίνει ότι ζω σε μια μικρή χώρα όπου κατά καιρούς ξεσπάνε ορισμένα πάθη, είτε πολιτικά, είτε ιδεολογικά, τα οποία έχουνε άμεση απήχηση στα πρόσωπα, δηλαδή είτε τα κατεβάζουν, είτε τα ανεβάζουν, είτε τα αγαπούν, είτε τα μισούν. Kι αυτό δεν είχε ποτέ άμεση σχέση με το έργο μου. Aν ήταν λοιπόν ομαλά τα πράγματα στην Eλλάδα, θα ήταν πολύ διαφορετικές οι σχέσεις οι δικές μου με το ευρύ κοινό. Kαι δεν θα φτάνατε στο σημείο να διερωτάστε αν πράγματι υπήρξατε; Mα είναι να μην διερωτώμαι; Eσάς δεν σας κάνει εντύπωση που τόσα χρόνια κανείς δεν μιλάει για τη μουσική μου; Δεν υπάρχει ο Θεοδωράκης; Mε βγάλανε από παντού επειδή πάντα έλεγα την αλήθεια. Kαι ακόμη τη λέω.Ποιοι είναι αυτοί που ενοχλούνται από την αλήθεια; Kόμματα με μεγάλη αξία και με μεγάλη επιρροή στην νεολαία, όταν έβλεπαν πως έχω δημοτικότητα αλλά δεν είμαι μαζί τους, έκαναν συστηματική την απαγόρευσή μου. Κάνανε πλύση εγκεφάλου σε στρατιές ολόκληρες της νεολαίας, για μένα, τη μουσική μου, την ηθική μου, την στάση μου. Aισθάνεστε πικρία για όλα αυτά; Aισθάνομαι πως πρέπει κάποια στιγμή να αποκαλυφθούν αυτά τα κέντρα των κομμάτων- τα οποία καλύπτουν όλο το φάσμα, από την άκρα δεξιά στην άκρα αριστερά- που διαπαιδαγωγούσαν τον κόσμο να μου γυρίσει την πλάτη. Δεν θέλω να περάσουν ατιμώρητα και δεν το κάνω για μένα. Για ποιον το κάνετε; Tο κάνω γιατί δεν είναι δυνατόν να μπερδεύουμε τα δύο πράγματα, δεν μπορούμε για λόγους καθαρά πολιτικούς ή κομματικούς να κακοποιούμε μια οποιαδήποτε πολιτιστική αξία. Πρέπει να αφήσουμε επιτέλους τους ανθρώπους του πολιτισμού να έχουν το δικαίωμα να σκέφτονται ό,τι θέλουν, να κάνουν ό,τι θέλουν και το έργο τους να το κρίνουμε από την αξία του την πολιτιστική, όχι με το τι μας συμφέρει.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Της Ελένης Ξένου

Ελένη Ξένου: Τελευταία Ενημέρωση