ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Οι λεγόμενοι ευπαθείς...

Της Ελένης Ξένου

Της Ελένης Ξένου

twitter

Κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί την επόμενη μέρα. Κανείς δεν μπορεί να υποθέσει πώς θα είναι η ζωή μερικούς μήνες μετά. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, εκτός από την απειλή αυτού του αόρατου εχθρού, ο οποίος έγινε η κοινή μας πραγματικότητα, όπου κι αν βρίσκεται ο καθένας, όπου κι αν ζεi, όποια γλώσσα κι αν μιλά. Ο παγκόσμιος χάρτης είναι γεμάτος από κόκκινες κηλίδες που αντιστοιχούν στα θύματα της πανδημίας. Και οι αριθμοί καθημερινά μεγαλώνουν, υπαγορεύοντάς μας επιτακτικά να μείνουμε σπίτι. Κι’ αυτό το «μένουμε σπίτι» ξαφνικά αποκτά τρομαχτικές διαστάσεις. Γίνεται το σπίτι φυλακή και όχι καταφύγιο, μετατρέπονται οι τέσσερεις τοίχοι σε πελώριους μέσα στους οποίους καλείται ο καθένας να αντιμετωπίσει τις δικές του αλήθειες.

Για ό,τι έχτισε μέχρι τώρα, τούβλο με τούβλο, πλακάκι με πλακάκι, αν τα στοίχισε σωστά, αν είχε κάποιο νόημα η στοίχισή τους ώστε να νιώθει αυτή τη στοίχιση σαν την προσωπική του γεωμετρία και όχι σαν ένα οικοδόμημα που τον πλακώνει. Και ό,τι ονοματίσαμε ζωή έρχεται μέσα σ’ αυτούς τους τέσσερεις μας τοίχους να μας κοιτάξει κατάματα, να φταρνιστεί μπροστά μας για να το προσέξουμε, ίσως και για να το φοβηθούμε, καθηλώνοντάς μας στο παρόν μας, ώστε να το απολυμαίνουμε από όλους τους επικίνδυνους «λεκέδες». Διότι ακόμα και όταν αυτή η πανδημία φύγει, το «μένουμε σπίτι» δεν πρόκειται πια να έχει την ίδια σημασία, αφού θα έχει ήδη μεσολαβήσει η προσωπική μας αναμέτρηση με τις «αποκαλύψεις» του αναγκαστικού μας εγκλεισμού.

Μιλάμε μόνο μέσω τηλεφώνου, βλεπόμαστε μόνο μέσα από τηλεκλήσεις, δεν αγκαλιαζόμαστε πια, πόσο άραγε θα κρατήσει αυτό, πόσο θα αλλάξει ο κοινωνικός ιστός, για πόσο ο άνθρωπος θα φοβάται να πλησιάσει τον άλλο άνθρωπο, να του αγγίξει το χέρι, να του δώσει μια σφικτή αγκαλιά; Κανείς δεν ξέρει να απαντήσει πώς θα είναι το αύριο. Είμαστε μετέωροι στο σήμερα, ποτέ όμως δεν μας έμαθε κανείς να σκεφτόμαστε μόνο το σήμερα, ήταν ελαφρότητα να σκέφτεται κανείς μόνο το σήμερα, γιατί γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε αλλιώς, αλλιώς από τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας που τώρα είναι οι ευπαθείς, αλλιώς από την ταπεινότητα των αιώνων που εμπεριέχουν αυτή τη σοφία, αλλιώς, εντελώς αλλιώς. Και επιμέναμε σ’ αυτό το αλλιώς, γιατί έτσι μάθαμε, ότι δηλαδή αυτό το αλλιώς ήταν ο μόνος δρόμος να πάμε μπροστά, να μη μείνουμε πίσω, να προχωρήσουμε, να προοδεύσουμε, να μην είμαστε άνθρωποι περασμένων εποχών. Και πιο ήταν αυτό το αλλιώς; Μόνο το μετά. Να σκεφτόμαστε πάντα ένα μετά. Να υπάρχει ένα μετά. Το οποίο δεν είναι συνώνυμο με το μέλλον διότι το μέλλον είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το παρελθόν, όχι δεν ήταν το μέλλον που έπρεπε να σκεφτόμαστε για να πάμε μπροστά, για να μη μείνουμε πίσω, ήταν αυτό το αδηφάγο μετά, το οποίο δεν έχει ούτε παρελθόν, ούτε παρόν, είναι ένα μετά που κάνει πέρα την ταπεινότητα των αιώνων και με θρασύτητα θέλει να υπάρξει από μόνο του ώστε να μας εγκλωβίζει σε ένα κυνήγι του χρόνου, μέχρι να γίνει ο χρόνος χρήμα και το χρήμα η μόνη πρόοδος και το μοναδικό υπαρκτό παρόν.

Και τώρα στεκόμαστε μετέωροι στο σήμερα, και το μετά διαλύεται καθημερινά μπροστά μας σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αυτό το μετά που αποτέλεσε δήθεν το προχώρημά μας, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να αφαιρέσει από το σπίτι μας την έννοια της φωλιάς και από τη ζωή μας τη σοφία των αιώνων. Αυτή τη σοφία που βλέπεις πια μόνο στα βλέμματα των παππούδων και των γιαγιάδων μας, οι οποίοι τώρα έχουν άλλο όνομα, είναι οι λεγόμενοι ευπαθείς. Χωρίς, ωστόσο, κανείς μας να αντιλαμβάνεται πως η ευπάθειά τους δεν οφείλεται στις μειωμένες αντοχές τους ή στο βεβαρημένο ιατρικό τους ιστορικό. Οφείλεται στη δική μας απάθεια για τη σοφία των αιώνων.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Της Ελένης Ξένου

Σχόλια αναγνωστών

Σε ποιανού τη φάρα

«Εύγε κύριε Παράσχο. Εξαίρετο άρθρο.»
Άσχετος  |  22:30

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

«ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ… ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ Δεν επικροτώ όλα τα σημεία τα οποία χρησιμοποιεί στις εικόνες του ...»
Ανδρεας Κωνσταντινιδης, ΒΑ, ΜΑ  |  13:25

Επενδύοντας στον φόβο, στον πόνο, στο μίσος

«Ψυχραιμία και έξυπνες κινήσεις αλλά όχι δειλία. Η εποχή του κατευνασμού με την Τουρκία τέλειωσε με ...»
Leon  |  09:39

#PoliticsBlog Πόσο μακριά μπορούμε να πάμε με τον Μακρόν;

«Oυτε στην εποχη Βενιζελου,ηρθε καποια Μεγαλη Δυναμη να πολεμησει για παρτυ μας την Οθωμανικη ...»
Γιωργος Χ  |  22:05

Ελένη Ξένου: Τελευταία Ενημέρωση

X