ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
 

Σκέψεις αποχαιρετισμού

Της Ελένης Ξένου

Της Ελένης Ξένου

twitter

Διαβάζω όλα τα αφιερώματα για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο. Διαβάζω ξανά τους στίχους του. Και σκέφτομαι πόσο φτωχαίνουμε όταν άνθρωποι όπως τον σπουδαίο αυτό Έλληνα ποιητή φεύγουν για πάντα. Και η φτώχια δεν αφορά στο λογοτεχνικό τους έργο. Αυτό παραμένει εκεί να βουτήξεις μέσα του για να το ανακαλύψεις. Η φτώχια εδώ λογαριάζεται αλλιώς.

Όταν συνειδητοποιείς πως λιγοστεύουν εκείνα τα πνευματικά μυαλά τα οποία είναι διατεθειμένα να τα βάλουν με “θεούς και δαίμονες” προκειμένου να υπερασπιστούν υψηλές αξίες. Πληρώνοντας μάλιστα το τίμημα να χαρακτηριστούν γραφικοί ή εμμονικοί από όλους όσοι δεν τόλμησαν ποτέ να περπατήσουν έξω από τις γραμμές της συμβατικότητας για να υπερασπιστούν μια ζωή υψηλών αξιών. Και δυστυχώς με την απουσία αυτών των σπουδαίων μυαλών, των αντισυμβατικών και των ασυμβίβαστων, παραμένουμε ανυποψίαστοι για την ουσία της ζωής. Και θλιβερά προσκολλημένοι στην παραπλανημένη εκδοχή που ζούμε και την οποία η κυριαρχία της μετριότητας μας υπαγορεύει να την πιστεύουμε ως την μόνη μας “πραγματικότητα”.

Ο θάνατος του Ντίνου Χριστιανόπουλου με φέρνει λοιπόν ενώπιον αυτής της διαπίστωσης. Πως στερούμαστε τέτοιων πνευματικών μυαλών, τα οποία να είναι διατεθειμένα να αφήσουν τις “πληγές” τους ανοιχτές προκειμένου να μας υποψιάσουν για την άλλη εκδοχή ζωής. Έτοιμοι να σηκώσουν το βάρος αυτής της θυσίας μέσα από την βαθιά μοναξιά που συνεπάγεται μια πραγματική ελευθερία του πνεύματος. Και όταν οι διανοούμενοι του μεγέθους του Ντίνου Χριστιανόπουλου, αυτοί δηλαδή που έχουν παιδευτεί με τα βιώματα που αντιστοιχούν σε κάθε έννοια που αποτυπώνει η κάθε λέξη, έχουν δημιουργικές εμμονές, τότε αυτό δεν είναι για να το μέμφεται κανείς. Αντιθέτως, πρέπει να το αισθάνεται σαν δώρο γιατί είναι χάρη στις δημιουργικές εμμονές των ελεύθερων πνευματικών μυαλών που μας δίνεται μια ευκαιρία να υποψιαστούμε πως υπάρχει κάτι σαφώς πιο μεγάλο και σαφώς πιο ουσιαστικό από την μέτρια ευτυχία στην οποία μάθαμε να επενδύουμε. Γιατί, όπως έλεγε και ο Ντοστογιέφσκι, “είναι προτιμότερος ο υψηλός πόνος από την όποια μέτρια ευτυχία” και αν αυτά τα σπουδαία μυαλά δεν επέλεγαν τον υψηλό πόνο δεν θα είχαμε καμμία πιθανότητα να λογαριαστούμε με αλήθειες και αξίες.

Και είναι τόσο θλιβερό να περιορίζει κανείς την κρίση του στο κατά πόσο οι δημιουργικές εμμονές αυτών των πνευματικών μυαλών τον βρίσκουν σύμφωνο ή όχι στο περιεχόμενό τους γιατί η ουσία δεν βρίσκεται εκεί. Η ουσία είναι να υπάρχουν αυτές οι “δημιουργικές εμμονές” προκειμένου να ταρακουνιούνται τα νερά της εφησυχασμένης μετριότητας και να προκαλούνται ομόκεντροι κύκλοι κυμάτων στην φαινομενική νηνεμία της βολεμένης μας σκέψης. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ήθελε να είναι ελεύθερος και υπήρξε πάντοτε έτοιμος να πληρώσει το τίμημα αυτής της ελευθερίας. Πόσοι εκεί έξω από τους λεγόμενους πνευματικούς μας ανθρώπους είναι έτοιμοι να πληρώσουν αυτό το τίμημα;

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ομολόγησε πως ακόμα κι αν γινόταν γραφικός για κείνον ήταν εξόχως πιο σημαντικό να παραμείνει συνεπής σ’ αυτά που πίστευε. Και όταν ήρθε η ώρα να συνταξιοδοτηθεί απέρριψε με σθένος την περίφημη “λογοτεχνική σύνταξη”, κάτι που θα του πρόσφερε μεγάλη βοήθεια εφόσον τα έσοδά του ήταν πενιχρά. Προτίμησε όμως να πεθάνει φτωχός διότι η αποδοχή μιας τέτοιας σύνταξης ερχόταν σε αντίθεση με την αρχή του για ουδεμία σχέση με το κράτος. Και όταν το 2012 του απονεμήθηκε το κρατικό βραβείο γραμμάτων για το σύνολο του έργου του δεν το δέχτηκε δηλώνοντας πως “το ότι απέρριψε το βραβείο ήταν για κείνον μια πράξη ζωής”. Μήπως λοιπόν είναι σαφώς πιο εποικοδομητικό αντί να ποστάρουμε τους στίχους του για να δείξουμε πως είμαστε γνώστες του έργου του ή αντί να μοιραζόμαστε τις συνεντεύξεις του, να αρχίσουμε να διερωτόμαστε ποιοι από τους πνευματικούς ανθρώπους μας είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ένα τίμημα ώστε να υπερασπιστούν την ελευθερία του πνεύματος; Και ποιοι, παρότι πνευματικοί άνθρωποι επιλέγουν τελικά να γίνονται υπόδουλοι προκειμένου να εξασφαλίσουν τις όποιες δικές τους “ελευθερίες”;

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Της Ελένης Ξένου

Σχόλια αναγνωστών

Σε ποιανού τη φάρα

«Εύγε κύριε Παράσχο. Εξαίρετο άρθρο.»
Άσχετος  |  22:30

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

«ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ… ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ Δεν επικροτώ όλα τα σημεία τα οποία χρησιμοποιεί στις εικόνες του ...»
Ανδρεας Κωνσταντινιδης, ΒΑ, ΜΑ  |  13:25

Επενδύοντας στον φόβο, στον πόνο, στο μίσος

«Ψυχραιμία και έξυπνες κινήσεις αλλά όχι δειλία. Η εποχή του κατευνασμού με την Τουρκία τέλειωσε με ...»
Leon  |  09:39

#PoliticsBlog Πόσο μακριά μπορούμε να πάμε με τον Μακρόν;

«Oυτε στην εποχη Βενιζελου,ηρθε καποια Μεγαλη Δυναμη να πολεμησει για παρτυ μας την Οθωμανικη ...»
Γιωργος Χ  |  22:05

Ελένη Ξένου: Τελευταία Ενημέρωση

X