ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 

Της πλάκας οι πλάκες στα πεζοδρόμια

Του Παναγιώτη Καπαρή

Του Παναγιώτη Καπαρή

Και στραβός είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε σε αυτόν τον τόπο. Η κοινή λογική δεν είναι καθόλου λογική, όπως φαίνεται από την τρέλα της καθημερινής ταλαιπωρίας. Μια βόλτα τα απογεύματα ή τα βράδια στους δρόμους της ευρύτερης Λευκωσίας και διαπιστώνεις απλά, ότι τα πεζοδρόμια κρύβουν ένα σωρό παγίδες, κυρίως για τις κυρίες με τα ψηλά τακούνια. Οι μισές πλάκες στα πεζοδρόμια είναι της «πλάκας», είναι σπασμένες και σε κακό χάλι. Καλά είναι τόσο δύσκολο, αντί για πλάκες, να απλωθεί μπετόν, όπως κάνουν όλοι οι λογικοί άνθρωποι στις αυλές τους και μάλιστα να γίνουν και οι ανάλογοι σχεδιασμοί, έτσι για την ομορφιά του χώρου. Τοποθετήθηκαν πλάκες για τους τυφλούς, οι οποίες συχνά πυκνά δεν οδηγούν πουθενά, ενώ όχι σπάνια «συγκρούονται» με κολώνες της ηλεκτρικής ή τεράστια δέντρα. Προσωπικά δεν είδα κανένα τυφλό να χρησιμοποιεί τις ράγες για να περπατά με το μπαστούνι του. Κατά κανόνα οι τυφλοί έχουν συνοδό και προχωρούν χωρίς κανένα πρόβλημα. Με τα χρήματα τα οποία δαπανούνται για να τοποθετηθούν οι ειδικές πλάκες, θα μπορούσαν όλοι οι τυφλοί της Κύπρου να είχαν όχι ένα, αλλά από δύο συνοδούς σε όλη τους τη ζωή. Αλλά ποιος νοιάζεται, αφού πληρώνουν οι φορολογούμενοι πολίτες οι οποίοι δεν τολμούν να ανοίξουν το στόμα τους, αφού τρέμουν και μόνο στην ιδέα να μπλέξουν με τη γραφειοκρατία της δημόσιας υπηρεσίας. Και πού ξέρεις, κάποια στιγμή της ζωή τους, θα θέλουν ένα χαρτί, μια εξυπηρέτηση, μια άδεια από τις αρχές και τότε θα «κλάψουν μάνες και παιδιά».

Της «πλάκας» είναι και πολλοί σύγχρονοι δρόμοι στις πόλεις, για τους οποίους δαπανούνται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Είναι τόσο στενοί, ώστε οι δύο λωρίδες ουσιαστικά είναι μία, αφού κανείς δεν μπορεί να προσπεράσει, ενώ, αν βρεθούν δίπλα-δίπλα δύο αυτοκίνητα, ο κίνδυνος σύγκρουσης είναι εξαιρετικά υψηλός. Αποτέλεσμα τα μικρο-δυστυχήματα να πολλαπλασιάζονται, η κυκλοφοριακή συμφόρηση να αυξάνεται κατακόρυφα και το χειρότερο να εκρήγνυνται τα νεύρα των οδηγών. Δημιουργούνται τεράστια πεζοδρόμια, τα οποία συνήθως καταλαμβάνονται παράνομα ή παράτυπα, από καταστηματάρχες και εστιάτορες, ή όχι σπάνια χρησιμοποιούνται και ως χώροι στάθμευσης. Οι δρόμοι γέμισαν «σαμαράκια», κατά κανόνα εκτός προδιαγραφών αναχώματα, τάχα για να μην τρέχουν τα αυτοκίνητα. Αποτέλεσμα είναι να τραυματίζονται οι «μέσες», οι σπόνδυλοι των ανθρώπων και να χαλούν τα αυτοκίνητα. Αλήθεια είναι τόσο δύσκολο αντί αναχώματα να φτιαχτούν μικροί κυκλικοί κόμβοι «ράουντ-αμπάουτ» ώστε και υποχρεωτικά να μην τρέχουν οι οδηγοί και ταυτόχρονα να μπορούν νόμιμα να κάνουν επαναστροφές. Το παράδειγμα έξω από το Υπουργείο Παιδείας, όπου σε κάθε διασταύρωση τοποθετήθηκαν μικροί κυκλικοί κόμβοι, είναι ίσως ιδανικό πρότυπο για όλη την Κύπρο. Ακόμη θα ήταν καλό όλοι οι δρόμοι στις πόλεις να είναι μονόδρομοι, ώστε να αποφεύγονται τα δυστυχήματα και κυρίως να τερματιστούν οι ατέλειωτες ουρές. Μήπως είναι τυχαίο το γεγονός ότι στις μεγαλουπόλεις της Αμερικής και της Ευρώπης, ο κανόνας είναι οι μονοδρομημένοι δρόμοι. Σε μερικές βδομάδες αναμένεται να τοποθετηθούν οι κάμερες στους δρόμους, οι οποίες θα είναι κυριολεκτικά «κοφτήρια» στα εξώδικα πρόστιμα. Καλό θα είναι να αυξηθούν τα όρια ταχύτητας και γιατί όχι να αφαιρεθούν πολλά αναχώματα. Τα δυστυχήματα γίνονται με τρελές ταχύτητες και όχι με ταχύτητες λίγο πάνω από τις αναγραφόμενες. Εξάλλου τα όρια καθορίστηκαν πριν από πολλές δεκαετίες, όταν τα αυτοκίνητα είχαν ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας σε σχέση με τα σύγχρονα αυτοκίνητα. Να σημειωθεί ότι σε πολλές πόλεις της Γερμανίας δεν υπάρχουν όρια ταχύτητας εντός των πόλεων, ενώ υπάρχουν και δρόμοι χωρίς όριο για να εκτονώνονται με ασφάλεια οι νέοι και οι άλλοι «τρελοί» των δρόμων.

Το τελευταίο διάστημα άρχισαν να τοποθετούνται και στην Κύπρο, έστω και αργά, τα έξυπνα φώτα τροχαίας. Δηλαδή θα «βλέπουν» την κίνηση με κάμερες και θα ρυθμίζουν τον χρόνο με τον οποίο ανάβει το πράσινο και το κόκκινο. Η εμπειρία δεικνύει ότι όπου εφαρμόστηκαν έγιναν μικρά θαύματα. Καλό είναι «χθες» να τοποθετηθούν στις κύριες αρτηρίες της Λευκωσίας, όπου η κατάσταση είναι πλέον τραγική και το περιβαλλοντικό κόστος σίγουρα απροσμέτρητο. Σήμερα για να μπει κάποιος στην πρωτεύουσα τα πρωινά θα πρέπει να ξεκινήσει και να σταματήσει το αυτοκίνητό του πάρα πολλές φορές, αφού τα φώτα ανάβουν για να περάσουν μερικά μόνο αυτοκίνητα. Αν αυξηθεί η ροή των οχημάτων σίγουρα τα οφέλη θα είναι τεράστια. Και κάθε φορά που τοποθετούνται αστυνομικοί στα φώτα τροχαίας, όταν θα περάσουν ξένοι επίσημοι, τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
Login with email
Login with Facebook

Άλλα άρθρα συγγραφέα

Του Παναγιώτη Καπαρή

Παναγιώτης Καπαρής: Τελευταία Ενημέρωση