Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης παρέσερνε την οικονομία της Φινλανδίας σε βαθιά ύφεση. Σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, μια σαπουνόπερα κατακτούσε τους τηλεοπτικούς δέκτες της χώρας: η «Τόλμη και γοητεία» (The Bold and the Beautiful), προκαλώντας ενθουσιασμό και αφοσίωση στους θεατές.
Το λευκό ασύρματο, σταθερό ακόμα τότε, τηλέφωνο. Η θήκη για τα κουζινομάχαιρα. Το μεγάλο, απομονωμένο σπίτι της αμερικανικής suburbia με τις φαρδιές τζαμόπορτες, τη φωτιζόμενη πισίνα και τα αναρίθμητα πορτοπαράθυρα – αδύνατον να τα ασφαλίσεις όλα όταν προκύψει ανάγκη! Το τηγάνι μιας χρήσης με τα προκάτ ποπκόρν, που θέλει μόνο λίγο ζέσταμα στο γκάζι για να αρχίσει να φουσκώνει. Και βέβαια η λευκή μάσκα φαντάσματος, ο μαύρος μανδύας, η τρομακτική, μπάσα και ελαφρώς ένρινη φωνή και η ερώτηση με την οποία ξεκινά το «παιχνίδι»: Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία τρόμου;